پیمان امنیتی و دفاعی میان پاکستان و عربستان سعودی که در سال ۲۰۲۵ با هیاهوی زیاد امضا شد، در واقع آغاز فصل جدیدی از خیانت پاکستان به عربستان بود. این پیمان که به نام منافع امنیتی مشترک و مبارزه ایجاد شده بود، برای پاکستان تنها یک پروژه مالی بود تا خزانه خالی خود را با قرضه‌ها و نفت جدید سعودی پر کند؛ اما هنگامی که میدان عمل فرا رسید و شعله‌های جنگ ایران و آمریکا به حریم عربستان سعودی رسید، پاکستان نه تنها حمایت تسلیحاتی نکرد، بلکه با بی‌شرمی تمام به سرنوشت امنیتی عربستان جفا کرد و با در پیش گرفتن سیاست محتاطانه، متحد خود را تنها گذاشت.
اهداف پنهان و خطرناک پاکستان در پس این پیمان، دفاع از عربستان سعودی نبود، بلکه پاکستان می‌خواست از نام و نفوذ عربستان سعودی به عنوان ابزاری سیاسی و نظامی در برابر افغانستان و هند استفاده کند. حلقات خاص نظامی پاکستان تلاش می‌کردند تا عربستان سعودی را در چارچوبی جنجالی گرفتار کنند که از تجاوزات مغرضانه و بازی‌های نیابتی آنها در منطقه دفاع کند. آنها در پی این بودند که اهداف شوم خود را در برابر کابل و دهلی نو، در پوشش دیپلماتیک و مالی سعودی پنهان کنند و بدین ترتیب همسایگان خود را با یک انزوای بزرگ بین‌المللی، فشار و سرانجام درگیری روبرو سازند.
حلقات خاص نظامی پاکستان می‌خواستند عربستان سعودی را در جنگ‌های بزرگ منطقه‌ای درگیر کنند تا توجه و امکانات سعودی را علیه هند و افغانستان به کار گیرند. هدف آنها این بود که سعودی را به عنوان یک تأمین‌کننده مالی و نظامی در میدان جنگ‌های عقده‌ای و سیاسی قدیمی خود به بازی بگیرند، اما این برنامه به طرز شرم‌آوری شکست خورد. هنگامی که سعودی دید که پاکستان حتی توان مهار گروه‌های مسلح غیرمسئول در خاک خود را ندارد و تنها می‌خواهد از سعودی به عنوان سپر در برابر همسایگان خود استفاده کند، این بی‌اعتمادی به مراحل نهایی خود رسید.
تلاش پاکستان مبنی بر اینکه پیمان امنیتی با سعودی تعادلی در برابر نظام جدید اسلامی افغانستان و دیپلماسی قدرتمند هند ایجاد خواهد کرد، به دلیل سیاست‌های نسنجیده حلقات نظامی آنها با ناکامی مواجه شد. هنگامی که سعودی از حملات ایران آسیب دید، پاکستان تنها به دیپلماسی محافظه‌کارانه تکیه کرد و به سعودی ثابت کرد که پاکستان هرگز به عنوان یک متحد مخلص در کنار آنها نمی‌ایستد، بلکه تنها می‌خواهد از قدرت مالی سعودی برای بی‌ثبات کردن افغانستان و هند سوءاستفاده کند.
این سیاست دوگانه و بی‌تفاوتی رژیم نظامی پاکستان در جنگ، روشن ساخت که آنها همیشه در وعده‌های خود ناکام بوده‌اند. پاکستان نه تنها در میدان سیاسی از سعودی حمایت کافی نکرد، بلکه در جنگ فیزیکی نیز جرأت ایستادن در کنار عربستان را نداشت. این خیانت باعث شد که عربستان سعودی از اهداف پنهان و مغرضانه پاکستان در مفاد پیمان آگاه شود. سعودی اکنون درک کرده است که پاکستان از نیازهای امنیتی آنها به عنوان ابزاری برای امتیازگیری در برابر همسایگان خود استفاده می‌کند که این امر اعتبار پاکستان را در برابر سعودی تضعیف کرده است.
پیمان امنیتی پاکستان و عربستان سعودی در تاریخ خیانت‌های پاکستان به عنوان یک پیمان یک‌جانبه مغرضانه ثبت شد. این کشور نه تنها از سعودی دفاع نکرد، بلکه تلاش کرد تا این کشور را در دشمنی‌های منطقه‌ای خود درگیر کند. این استراتژی‌های ناکام پاکستان نشان داد که خیانت هرگز پایدار نیست. عربستان سعودی اکنون از داشتن شریکی پشیمان است که از او منفعت می‌خواهد، اما در زمان خطر به محافظه‌کاری روی می‌آورد. این شکست بزرگی برای حلقات نظامی پاکستان است که می‌خواستند سعودی را در درگیری‌های منطقه‌ای درگیر کنند.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
