مردم پشتیبان اصلی حکومت‌ها و حامیان ماندگار دولت‌ها به شمار می‌روند. هیچ کشوری بدون مردمانش پابرجا و مقتدر باقی نمی‌ماند و نمی‌تواند نقشی سازنده در سیاست داشته باشد.
هر حکومتی که بتواند در تعامل با مردم موفق عمل کند و خواسته‌ها و تقاضاهای مشروع آنان را برآورده نماید، می‌تواند موجودیت خود را حفظ کند، به حیاتش ادامه دهد و تاریخچه‌ای ماندگار از خود برجا بگذارد.
برعکس، اگر هر کتلهٔ سیاسی و نظامی با مردم سر ناسازگاری بگیرد و تنها با واردکردن فشار بر مردم بکوشد اقتدار خود را حفظ کند، سرانجام محکوم به فناست، پایه‌های اداره‌اش فرومی‌ریزد و در نهایت، نام و نشانی قابل‌ستایشی نخواهد داشت.
آنچه در طی سال‌های اخیر در افغانستان رخ داد و حکومت‌داران اشغال‌دوست بر سر این مردم و این کشور آوردند، حکایت همان تحمیل و فشار بوده است؛ تا جایی که این جماعت در طول سال‌های حاکمیت نتوانستند پایه‌های مردمی خود را استوار کنند و در میان ملت، هواداران جان‌نثار داشته باشند.
دلیل شکست، فرار و بی‌جایگاهی فراریان در پایان دوران حاکمیت‌شان نیز نبود حامیان مردمی بود؛ مردمانی که همچنان در این خاک هستند، اما آن کتلهٔ منفور همچون لکه‌های ننگین و چرکین شسته و زدوده شدند.
همچنین، همین مردم بودند که با حاکمیت فعلی همکاری و مساعدت مستمر کردند و از مواضع دینی و ملی با آنان همسو و هم‌صدا شدند تا اینکه افغانستان آزاد و کنونی شکل گرفت.
با این حساب، هر ادعایی مبنی بر برخورداری از حمایت مردم یا تقویت این پایگاه به‌اصطلاح مردمی از سوی مخالفان فراری، دروغی فاحش و کذبی مبرهن است.
اگر انصاف را در نظر بگیریم، گروهی که برای سال‌های متمادی خون این ملت را مکیدند و جان عزیزان‌شان را گرفتند، چگونه انتظار دارند که دوباره همان مردم با آنان همگام و همراه شوند و علیه وضعیتی خوشایند بشورند که در تاریخ معاصر افغانستان سابقه نداشته و چنین وضعیت مساعدی تجربه نشده است؟
مخالفان فراری، از آنجایی که دیگر جایی برای پناه‌بردن، دلیلی برای حضور و حامی‌ای برای تکیه‌کردن ندارند و بیش از هر زمان دیگری منشعب و دسته‌دسته شده‌اند، ناچار به هر توهم و خیالی دست می‌زنند و آن را در رسانه‌ها پخش می‌کنند تا دست‌کم در همین وضعیت، به موجودیت بی‌تأثیرشان ادامه دهند.
جز این، موضع این ملت در خصوص آنان واضح و روشن است و کسی حاضر نیست بار دیگر در نقش حمایت‌گر و طرفدار آنان ظاهر شود و به دنبال تکرار تجربهٔ دوران سیاه گذشته باشد.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
