حملات و عملیات‌های اخیر در بلوچستان بار دیگر بحث‌ها را درباره ثبات داخلی پاکستان و سیاست‌های ناکام آن تازه کرده است. این ناآرامی‌ها که گاهی شکل درگیری‌های مسلحانه شدید و عملیات‌های نظامی به خود می‌گیرد، بیشتر نتیجه طبیعی سیاست‌های غلط و طولانی‌مدت، ظلم‌ها و نابرابری‌ها علیه اقوام خاص است.
به باور تحلیل‌گران، بحران بلوچستان ریشه در محدودیت مشارکت سیاسی، توزیع نابرابر فرصت‌های اقتصادی و نقش غالب رویکردهای امنیتی نادرست نسبت به مردم منطقه دارد. این عوامل، فضای اعتماد بین رژیم پاکستان و مردم را خدشه‌دار کرده و فاصله بین آنها را افزایش داده است؛ وضعیتی که در درازمدت چالش جدی در برابر ثبات ایجاد کرده است.
هرچند در اظهارات رسمی شبکه‌های پاکستانی هر از گاهی به وجود دخالت‌های خارجی در بحران‌های داخلی آنها اشاره می‌شود و به کشورهایی از جمله افغانستان اتهام وارد می‌کنند، اما این اتهامات هیچ اساس و مبنایی ندارند. پاکستان تاکنون شواهد مستندی ارائه نکرده که این ناآرامی‌ها را به طور مستقیم به کشورهای همسایه ربط دهد. ارزیابی بحران امنیتی پاکستان نشان می‌دهد که بیشتر ابعاد این درگیری ریشه در خود پاکستان دارد.
به باور نظارت‌کننده‌گان، راه‌حل پایدار برای وضعیت بلوچستان، علاوه بر اصلاح سیاست‌های امنیتی، در اصلاحات سیاسی، مشارکت فراگیر و ارزیابی جدی و رسیدگی به نگرانی‌های منطقه‌ای نهفته است. بدون این اقدامات، بحران‌های کنونی نه تنها پاکستان را به لبه پرتگاه نزدیک خواهد کرد، بلکه تأثیرات عمیقی بر محیط امنیتی کل منطقه خواهد گذاشت.
