در وضعیت کنونی افغانستان، هرگونه اظهارنظر مستلزم در نظر گرفتن حاکمیت ملی، درس‌های تاریخی و خواست‌های واقعی مردم است. اظهارات اخیر احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت، درباره جریان‌ها و تحولات جاری هرچند به عنوان موضع سیاسی این گروه نیابتی مطرح می‌شود، اما بررسی دقیق نشان می‌دهد که سخنان او بیش از آن‌که در راستای منافع ملی باشد، نشانه‌هایی از توجیه تجاوزها و فشارهای خارجی را در خود دارد. برای ایجاد افغانستانی باثبات، به جای تکیه بر پیروزی‌های شعاری و تبلیغاتی که در خدمت منافع بیگانگان قرار گیرد، نیاز به سیاست‌هایی است که محور آن حاکمیت ملی و منافع افغانستان باشد؛ نیازی که امروز بیش از هر زمان دیگر احساس می‌شود.
ادعای احمد مسعود درباره «ساختار قابل قبول» رژیم پیشین جمهوریت در حالی تکرار می‌شود که بررسی واقع‌بینانه علل سقوط همان نظام نادیده گرفته شده است. برای پایداری یک نظام، صرف مشروعیت کاغذی کافی نیست؛ بلکه مشروعیت شرعی، حمایت مردمی، وحدت ملی و مدیریت تضادهای داخلی نیز از عناصر مهم آن به شمار می‌روند. تأکید بر تکرار همان تجربیات ناکام نه تنها راه‌حل مشکل نیست، بلکه به معنای تکرار اشتباهات گذشته است؛ اشتباهاتی که مردم افغانستان پیش از این بهای سنگینی برای آن پرداخته‌اند.
ادعاهای مطرح‌شده از سوی او درباره حضور گروه‌های مسلح غیرمسئول در کشور، در واقع نوعی توجیه برای تجاوز پاکستان و موضعی خطرناک در برابر حاکمیت ملی است. هنگامی که رهبر چنین جریان سیاسی خیالی در داخل کشور ادعاهای بی‌اساس درباره وجود گروه‌های مسلح غیرمسئول مطرح می‌کند، بی‌تردید زمینه مشروعیت‌بخشی به تجاوزات خارجی را فراهم می‌سازد؛ امری که می‌توان آن را موضعی در تضاد با غرور ملی و تمامیت ارضی کشور دانست. چنین مواضعی نه تنها مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه به همسایگان اجازه می‌دهد در امور داخلی افغانستان مداخله نظامی کنند؛ وضعیتی که ما را بار دیگر به سوی پیوندها و هماهنگی‌های نزدیک استخباراتی میان پاکستان و جبهه مقاومت سوق می‌دهد.
موضوع ارزش‌های اجتماعی و حقوق بشر، به ویژه حقوق زنان، در افغانستان حساسترین موضوع است. با تغییر ساختارهای فرهنگی، نظام‌ها و شرایط، این موضوع نیز دستخوش دگرگونی‌های گوناگونی شده است؛ اما زمانی که چهره سیاسی منفوری مانند احمد مسعود و گروه خیالی او از این مسئله به عنوان ابزار فشار تبلیغاتی استفاده می‌کنند، به جای حل پیچیدگی آن بیشتر می‌شود. برای احمد مسعود و سایر مخالفان مشابه او ضروری است که به جای استفاده سیاسی از مسائل حساس برای منافع شخصی و همسایگان شریر، مسیر عملی اصلاحات اجتماعی را بر بنیاد نصوص دینی ارائه کنند.
احمد مسعود در اظهارات اخیر خود که به مناسبت روز جهانی زن بیان کرده است، در حالی برای زنان افغان خواستار مبارزه سیاسی در چارچوب آزادی‌های غربی، بی‌راهی و بی‌بندوباری می‌شود که حتی زنان خانواده خود را به عرصه سیاست و صحنه‌های عمومی نیاورده است. لازم است احمد مسعود برای کاهش فاصله میان سخنان و عملکرد خود تلاش کند و آنچه را برای خانواده خود خیر می‌داند، برای دیگران نیز بخواهد.
رهبر به اصطلاح گروه مقاومت همچنین به هواداران خود امید برگزاری جشن پیروزی داده است؛ اما شاید فراموش کرده باشد که مردم افغانستان از جنگ‌های تازه، امید بستن به بیگانگان و جشن‌های پیروزی شعاری خسته شده‌اند. پیروزی واقعی آن است که در سایه یک نظام اسلامی و شرعی، تحمل متقابل، وحدت ملی و مشارکت مشترک همه افغان‌ها برای بازسازی کشور تضمین گردد. تنها گام‌برداشتن در این مسیر می‌تواند به بحران چهار دهه اخیر افغانستان پایان دهد.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
