با اینکه جهان به جغرافیاهای مختلف تقسیم شده است و هر جغرافیا قوانین ملی و بینالمللی خویش را دنبال میکند و از مداخله و تجاوز سایر کشورها، چه در امور داخلی و چه در سیاستهای خارجی، جلوگیری مینماید؛ با وجود این، فعلوانفعالات هر کشور و وضعیت امنیتی یا ناامنی داخلی و مرزی آن، بر کشورهای منطقه و همجوار تأثیرگذار است.
پاکستان، بهعنوان کشور همسایه و همجوار افغانستان، بیش از آنکه در راستای تحکیم روابط حسنه و برقراری ارتباطات اقتصادی، تجاری و حتی امنیتی با افغانستان همگام و همسو باشد، متأسفانه در قبال افغانستان در یکیدو سال گذشته راه اشتباه و نادرستی را در پیش گرفته است.
شکی نیست که کشور افغانستان دوران طولانیای را در جنگها و درگیریها با ابرقدرتهای جهانی سپری کرده و هرگز سر تسلیم فرود نیاورده است، بلکه در میادین رزم و نبرد با بیرق بلند بیرون آمده و پوزهٔ متجاوزان را به خاک مالیده است.
در تمام این دورانها، پاکستان بهعنوان یک کشور همجوار و همسایه، شاهد تمام تحولات و دگرگونیهای افغانستان بوده است و شایسته بود که بهجای پیشگرفتن راههای نادرست و سنگاندازی در مسیر پیشرفت و ترقی افغانستان، با حمایت و جانبداری از مخالفان فراری، راه تعامل نیکو را در پیش میگرفت و در آبادانی کشور سهیم میشد.
اما آنچه در یکیدو سال اخیر ملت افغانستان شاهد آن است، این است که پاکستان تقریباً بهعنوان کشوری متخاصم در برابر افغانستان عرض اندام کرده و چندین بار نیز تلاشهای ناکامی برای مداخلههای نظامی انجام داده است که در نتیجه، باعث شهادت بسیاری از افراد ملکی شده است.
یکی از مواردی که پاکستان همواره از آن حمایت میکند، پناهدادن به مخالفان فراری و حمایت از گفتهها و ادعاهای آنان علیه افغانستان میباشد؛ در حالی که بر کسی پوشیده نیست مخالفان فراری در دو دههٔ گذشته افغانستان را از قلههای پیشرفت و ترقی باز داشتند و در درههای ناامیدی و رنج فراوان سقوط دادند.
اکنون یکی از همین مخالفان فراری و مقیم امریکا، بهنام سمیع سادات، در گفتوگو با یکی از خبرنگاران شناختهشدهٔ پاکستان، پرده از این سخن برداشته است که گویا تمام اتفاقات ناگوار و دلیل ناامنیهای حاکم در پاکستان، حاصل اقدامات خاموش افغانستان است؛ سخنی که نه سند و ثبوتی دارد و نه عقل و خرد آن را میپذیرد.
حکومت فعلی افغانستان در دوران اقتدار چندسالهٔ خود، تمام تلاش و کوشش خویش را بر این اصل و اساس بنیاد نهاده است که برای رسیدن به اهداف زیربنایی و اقتصادی، تنها راه هموار، تعامل نیکو، قانونی و دوجانبه با کشورهای همجوار و جهان است. همچنان سایر کشورها نیز میتوانند فرصتهای سرمایهگذاری در افغانستان را از همین راه و از طریق ارتباطات سالم و دوستانه بهدست آورند.
همانگونه که افغانستان در چند دههٔ گذشته به کسی اجازهٔ تعدی و تجاوز نداده و سر خم نکرده است، اکنون نیز همان رویه را در پیش دارد؛ دست دوستی را میفشارد و مشت دشمن را برمیگرداند.
شکی نیست که در تعاملات میان کشورها، نخستین حق با کشورهای همجوار و نزدیک است و اولویت نیز با آنان میباشد؛ اما پاکستان راه نادرستی را در پیش گرفته و هرگز به اهداف شوم خود نخواهد رسید.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
