برای هر حکومت به رسمیت شناخته شدن از سوی کشورها، اساس مشروعیت، تعامل و بقا شمرده میشود. حکومت سرپرست که در سال ۲۰۲۱ میلادی به قدرت رسید، از همان آغاز تلاش کرد تا با کشورهای مختلف تعامل مثبت داشته باشد تا اعتماد به دست آورد و به تدریج رسمیت کسب کند.
مسئله به رسمیت شناختن حکومت سرپرست اگرچه تنها از سوی روسیه انجام شده است، اما تعامل برخی کشورهای مهم، گسترش روابط دیپلماتیک و گامی مهم به سوی مشروعیت بینالمللی تلقی میشود.
این امر نشاندهندهی تسلیم شدن جهان به واقعیتها است. این نوع به رسمیت شناسی از سوی کشورها، در کنار ثبات داخلی، برای روابط خارجی و پیشرفت اقتصادی نیز نقشی حیاتی دارد. با وجود اینکه به رسمیت شناسی رسمی از سوی سازمان ملل متحد هنوز صورت نگرفته است اما تعامل مثبت، روابط رسمی و فعالیتهای دیپلماتیک از سوی چندین کشور مهم درجه اول و دوم، نشانههای رسمیت عملی است.
این وضعیت، آن سیاستمداران و مقامات پیشین را که در تلاش برای منزوی کردن حکومت سرپرست بودند و میخواستند به ثبات موجود افغانستان آسیب برسانند، با یک حالت فاجعهبار شدید روبرو کرده است.
مقامات و سیاسیون جمهوریت سرنگونشده، همزمان با شکست اشغال و فرارشان، به جنگ روانی دست زدند. آنها با عقدههای شخصی و سر دادن شعارهای بیاساس علیه حکومت سرپرست، میخواستند کشورهای منطقه و جهان را از تعامل با حکومت سرپرست بازدارند، اما این اقداماتشان هیچ سودی نداشت، بلکه خودشان را بیشتر منزوی کرد.
آنها انتظار داشتند که حکومت سرپرست تحت شعارهای حقوق بشر و حقوق زنان با تحریمهای بینالمللی مواجه شود و یا روند جاری به رسمیت شناسی را کند و با شکست مواجه سازند تا حکومت سرپرست را از رسمیت و مشروعیت بیبهره کنند؛ اما آنها نه تنها نتوانستند روند تعاملات سیاسی حکومت سرپرست را متوقف کنند، بلکه روسیه با برداشتن گامی مثبت، به آنها یک تکان همهجانبه داد و نشان داد که حکومت سرپرست یک نام نیست، بلکه یک نظام کامل و مستقل است.
این تعاملات و به رسمیت شناسی تدریجی برای حکومت سرپرست، اساس مهمی برای دوام قدرت، همکاریهای اقتصادی، اعتماد سرمایهگذاران و گسترش مشروعیت را تشکیل میدهد. چنین وضعیتی برای مقامات و سیاسیون جمهوریت سرنگونشده یک شکست سیاسی است، زیرا آنها به طور آشکار از میدان سیاسی خارج و منزوی شدهاند.
هر نشانهی به رسمیت شناختن حکومت سرپرست، آخرین ضربه بر جنازهی سیاسی مقامات و سیاسیون جمهوریت سرنگونشده است. زیرا رسمیت حکومت سرپرست نه تنها یک پیشرفت منطقهای و بینالمللی است، بلکه برای مقامات و سیاسیون جمهوریت سرنگونشده که ملت خود را فراموش کرده و در سایهی بیگانگان زندگی میکنند، یک شکست سیاسی نیز میباشد.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
