بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی رسانههای بینالمللی، در روزهای اخیر میان مقامهای رژیم نظامی پاکستان و گروههای مخالف حکومت افغانستان تماسها و دیدارهایی صورت گرفته است. رژیم نظامی پاکستان میخواهد روابط پرتنش موجود را وارد مرحلهٔ راهبردی تازهای کند؛ مرحلهٔ که از طریق آن قصد دارد نهتنها افغانستان، بلکه سراسر منطقه را با تهدیدهای امنیتی روبهرو سازد. ولی این تهدیدها سرانجام به خود پاکستان بازخواهد گشت.
پاکستان بر اساس نگرانیهای امنیتی خیالی و محاسبات منطقهای خود، همواره تلاش کرده است از راهها و ابزارهای نفوذ خود بر افغانستان استفاده کند. این کشور از شیوههای گوناگون بهره برده، اما با وجود آن، باز هم شکست خورده است. با این حال، حمایت از گروههای مسلح مخالف حکومت افغانستان، وضعیت پرتنش موجود را یک ظاهر خطرناک میدهد.
کارشناسان امور نگرانی دارند که استفاده از گروههای نیابتی نهتنها به حل مشکلات کمک نخواهد کرد، بلکه دامنهٔ جنگ را گستردهتر خواهد ساخت و اوضاع را از کنترول خارج خواهد کرد؛ تا جایی که پاکستان بار دیگر به گرداب درگیریهای بیشتر خواهد کشاند.
از سوی دیگر، دسیسههای نیابتی این جبههها و گروههای مخالف در برابر حکومت افغانستان، هرچند نمیتوانند چالشهای جدی امنیتی ایجاد کنند، اما تبلیغات نادرست آنان میتواند برای مدتی به جامعه آسیب برساند. با این حال، جای خرسندی است که مردم افغانستان حتی از تبلیغات نادرست و جنگ نیابتی نرم آنان نیز آگاه شدهاند.
از یک نکته نهباید صرف نظر کرد، حمایت رژیم نظامی پاکستان از مخالفان حکومت افغانستان، گرایش و حساسیتهای دور و نزدیک گوناگونی دارد. از همینرو، ممکن است برخی بازیگران بینالمللی دیگر نیز منافع خود را در این روند ببینند و از آن حمایت کنند تا افغانستان را به سوی بیثباتی سوق دهند. اما کشورهای منطقه باید درک کرده باشند که بیثباتی افغانستان، بیثباتی سراسر آسیا است و ثبات افغانستان، ثبات تمام آسیا است.
راهبرد اعمال فشار و پرورش گروههای مخالف از سوی رژیم نظامی، هرگز برای آنان ثبات به ارمغان نخواهد آورد؛ بلکه پیامدهای این اقدام چنان سنگین است که حتی میتواند پایههای آن رژیم را از بین ببرد. رژیم نظامی پاکستان باید از تجربههای ناکام دهههای گذشته درس بگیرد و به جای دامنزدن به مخالفتها، راهحل اصلی مشکل را پیدا کند. این رویکرد که عوامل بیثباتی خود را کشورهای همسایه معرفی میکند، ناکام است. بهتر خواهد بود که نگرانیهای خود را از راه گفتوگو و دیپلماسی حل کند؛ در غیر آن، هر راه دیگری هزینهٔ سنگینی در پی دارد.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.


