در این روزهای اخیر، پاکستان بخشهایی از خاک افغانستان را هدف بمباران قرار داد؛ اقدامی که واکنشهای تند و گسترده مردم افغانستان و شماری از چهرههای سیاسی را در پی داشت. این حملات که خسارات مالی نیز به جا گذاشت، نقض آشکار تمامیت ارضی افغانستان بود. اما جای تأسف است که برخی از چهرههای مخالف حکومت، که خود را «نمایندگان» مردم مینامند، نه تنها از این تجاوز استقبال کردند، بلکه واکنش قانونی و مشروع حکومت افغانستان را نیز به باد تمسخر گرفتند و حتی با آن مخالفت ورزیدند. چنین برخورد و موقف، وابستگی و گرایش اصلی مخالفان را بیش از پیش روشن ساخت.
این چهرهها چند هفته پیش در اواخر سپتامبر، به دعوت مقامات پاکستانی در اسلامآباد گردهم آمدند و در واقع به بخشی از یک دسیسه و بازی جدید تبدیل شدند. به اساس معلومات منابع موثق، در این نشست به اشتراککنندگان حدود ۰۰۰۳۱ کلدار پاکستانی پرداخت شده و در کنار آن، مأموریتی تازه نیز به آنان سپرده شدهاست؛ مأموریتی که محور آن راهاندازی جنگ تبلیغاتی و روانی علیه حکومت افغانستان است. تلاشی که از سالها به اینسو، در سایه استخبارات پاکستان ادامه دارد.
اظهارات تمسخرانه این افراد در جریان نشست، و نیز موضعگیریهای تازهشان در رسانههای اجتماعی، به خوبی نشان میدهد که از درد و واقعیتهای ملت خود فاصله گرفتهاند. لحن سخنانشان بسیار نزدیک به لحن تبلیغاتی حلقات سیاسی و نظامی پاکستان است. به جای اینکه از حاکمیت ملی خود دفاع کنند، در کنار کشوری ایستادهاند که حریم افغانستان را نقض و خاک افغات را هدف بمباردمان قرار میدهد. چنین مواضعی نشان داد که این افراد تا چه اندازه در مخالفت با منافع ملی قرار گرفتهاند.
تبصره های مملوء از تمسخر و کوچکنمایی این افراد پس از آن آغاز شد که حکومت افغانستان در برابر تجاوز پاکستان، واکنشی قاطع و اقدامات تلافیجویانه از خود نشان داد. در این واکنش برای دفاع از تمامیت ارضی کشور یک اقدام مشروع و لازم بود، اما مخالفان آن را یک حرکت نمایشی خواندند و تلاش کردند افکار عمومی را مغشوش بسازند. این افراد به بخشی از جنگ معلوماتی بیگانگان تبدیل شدهاند و در برابر هر حرکت اسلامی و ملیای که به نفع استقلال افغانستان باشد، مانع ایجاد میکنند.
اگر به گذشتهٔ این افراد نگاه کنیم، به روشنی در مییابیم که ارتباطشان با نهادهای استخباراتی خارجی موضوع تازهای نیست. آنان همواره با پول و هدایت بیگانگان، برای خود موقف سیاسی گرفته اند. نشست اخیر اسلامآباد، نمونهای دیگر از این وابستگی دوامدار است؛ وابستگیای که آنان را از منافع ملت بریده و به خدمتگذاران اهداف بیگانگان بدل ساختهاست.
این وجیبهی ملت افغانستان است که چهرهٔ واقعی این مهرههای مزدور را بهدرستی بشناسد. افرادی که از حمله به خاک کشور خود میستایند، خون مسلمان و یک افغان و تمامیت ارضی را به سخره میگیرند، نه نمایندگان مردماند و نه دلسوزان ملت، بلکه دشمنان مردم هستند. افغانستان زمانی خواهد توانست بر پای خود بایستد و استقلال خویش را حفظ کند که در برابر چنین مهرههای وابسته به بیگانگان، یک موقف ملی واحد اختیار نماید. زیرا ملتها با مزدوران بزدل نه، بلکه با نگهبانان باوجدان زنده میمانند.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
