علمای کرام وارث انبیا، چراغ دین و ترجمان قران و سنت هستند و در هر جامعه قلب تپنده آن به حساب میآیند؛ زندگی مردم از پیدایش تا وفات به وجود علمای کرام گره خورده است.
علما خیرخواهان انسانیت هستند که در روشنایی قرآن کریم و گفتار نغز نبوی علی صاحبها السلام مردم را به سوی خیر و سعادت سوق میدهند.
پیروی و حرف شنوی از علمای کرام از لازمههای زندگی انسان است؛ انسان اگر همگام با راهنماییهای علما حرکت نکند به جای راه مسیرش به چاه منتهی میشود.
رابطه علمای کرام در زندگی انسان نزدیکتر از رابطه پدر و مادر است، زیرا والدین در تلاش تغذیه و رشد جسمی انسان است و اما علمای کرام تغذیه و رشد معنوی انسان را در روشنایی قرآن و حدیث فراهم مینمایند.
گذشته از این، حرف شنوی از علمای کرام توصیه اکید قرآن کریم است؛ کسی که خود را مسلمان میداند باید به پیام قرآن ارج بنهد؛ الله تعالی در آیه 59 سوره نساء میمیفرماید:«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ». ترجمه: ای اهل ایمان! از فرمان خدا و رسول و از فرمانداران (از طرف خدا و رسول) که از خود شما هستند، اطاعت کنید.
طبق تفسیر سیدنا علی و ابن عباس رضیالله عنهما و مجاهد و عطاء و ابوالعالیه و حسن بصری رحمهم الله منظور از اولی الامر در آیه بالا، علما و فقهای کرام هستند.
جبهه مقاومت چه در دور بغاوت اول و حالا در دور بغاوت دوم از این اصل زندگی یعنی پیوند با علمای کرام و مسیر زندگی را طبق فرمودهها و رهنماییهای آنان پیمودن، بیگانه هستند.
علمای کرام با جبهه بغاوت همراه نیستند، نه عینا حضور دارند و نه بالقوه همکار هستند؛ رهبران این جبهه همان حکومتیهای دوران جمهوریت هستند که ملت را به فساد و وطن را به نابودی کشاندند و حالا برای رسیدن به همان چور و چپاول و شر و فساد با این جبهه همراه شدهاند.
رزمندگان این جبهه نیز همان اوباشان و راهزنان گذشته هستند که با آمدن امارت اسلامی و حاکم شدن امنیت سراسری، زمینههای دزدی و راهزنی را از دست دادهاند و ناچار به این جبهه پیوستهاند.
علمای کرام در تمام نقاط افغانستان بارها از طریق منابر و مجالس علمی به افراد این جبهه پیام قرآن و حدیث را رسانیدند و توصیه نمودند که بغاوت نکنند و برای آبادانی وطن با نظام اسلامی همراه شوند، اما اینها بهجای قبول کردن و گردن نهادن به توصیه علمای کرام، آنها را برچسپ افراطی و تروریست زدند.
هر جماعت و گروهی که علما با آنها همراه نباشد، محکوم به فناست؛ و هر جماعتی که از علما مشوره و حرف شنوی نداشته باشند در انتخاب مسیر درست به خطا میرود، مثل جبهه بغاوت که با نبود علما در کنارشان در دامن کفر و غرب به دنبال عزت هستند.
روایات وارده در قاموس اسلامی بیانگر آنست هر جماعتی به علما بیحرمتی کند از آن نسلی به دنیا میآید که از خدمت دین به دور هستند؛ نسلی بیحیا به دنیا میآید که حرمت هیچ چیز را نگه نمیدارند، فقط به دنبال منافع خود هستند، مثل جبهه بغاوت که حرمت علما را میشکنند، به آنها برچسپ میزنند و دور از تعلیمات علما زندگی میکنند که نتیجه آن قیام بر علیه نظام اسلامی، تلاش برای ایجاد ناامنی، تشویش اذهان عامه و تخریب منافع عام المنفعه است.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
