نویسنده: حمزه الافغانی دشمنی یهود و نصاری از دیر زمانی و حتی می توان گفت که از پیدایش اسلام با این امت گره خورده است، بناء اگر چنانچه گاهی بر اساس عامل و یا عواملی چهره دوستانه ای نشان می دهند، این بدان معنا نیست که ذات و فطرت آنها نسبت به اسلام و امت مسلمان تغییر کرده و دیدگاه آنان نسبت به این دشمنی دیرینه منفعل گشته است؛ بلکه این ها همان گونه که در صدر اسلام با دشمنی و عداوت تا سرحد جان دادن به پیش رفتند، امروزه نیز به همان قدرت و توان دشمنی شان ادامه دارد و از آن حقد و کینه شان ذره ای نیز کاسته نشده است. تشکیل دادن سازمان های ملی و بین المللی نیز خود راهی است که به توانند به وسیله آنها خیانت ها و تجاوزهای خود را توجیه نموده و مردم را با پیگیری های لفظی خوش و مسرور سازند که جهان با سردمدارانی بشر دوست اداره می گردد. نگاه بغض آلود اینان چنان عمقی دارد که هرگز تعامل و گذر سالیان از آن چیزی نمی کاهد. در رگ رگ و تار و پود این ها حسادت و بخالت و دشمنی نسبت به آئین اسلام و مسلمانان تنیده شده است. در خون آنها بغض مسلمان جریان دارد و تا مادامی که قطره ای از خون شان وجود داشته باشد؛ از این حسادت و کینه دست نخواهند کشید. با هزاران حیله و نیرنگ این بغض دیرینه خود را پناه ساخته و نسبت به ذات اسلام و مسلمانان گاهی الفاظی به کار می برند که به ظاهر زیبا و دل نشین است ولی در واقع در دل چیز دیگری را می پرورانند که بیانگر ذات و فطرت آنان است. خداوند تبارک و تعالی در جای جای قرآن عظیم الشأن این حقد و دشمنی آنان را به صورت های مختلفی بیان داشته است که خود آن بیانگر این قضیه می باشد که آنان به آسانی با شما هماهنگ نشده و هرگز با شما از دروازه دوستی داخل نخواهند شد. خداوند تبارک و تعالی می فرماید: «قَد بَدَتِ البَغضَاءُ مِن أَفوَاهِهِم وَ مَا تُخفِی صُدُورُهمُ أَکبَرُ» (نشانه های) دشمنانگی از دهان آنان آشکار است، و آنچه در دل دارند بزرگتر است. خداوند تبارک و تعالی در اینجا بندگانش را از این که کافران را به دوستی بگیرند و آنها را محرم و دوست ویژه خود قرار دهند، به گونه ای که اسرار خود را با آنان در میان بگذارند و مسایل خصوصی مومنان را به آنها بگویند، برحذر داشته، و برای آنان تبیین کرده است که باید از محرم قرار دادن کافران دوری بجویند، چرا که آنها از هیچ شر و فساد و زیانی در حق شما کوتاهی نمی کنند و دشمنی از لحن کلام شان آشکار است، و دشمنی و کینه ای که در دل دارند از سخن و کارهایشان بزرگ تر است، پس اگر شما فهم و عقل دارید خداوند حقیقت امر را برایتان توضیح داده است. اینان که امروز با داعیه حقوق بشر، سر از هر ناکجا آبادی در می آورند و با پیش گرفتن این طرفند همه را به خاک و خون می کشند و از سوی دیگر این قضیه را برای خود مشروع می دانند. می توان همین داستان را در سخنان اخیر سخنگوی وازرت خارجه آمریکا مشاهده نمود. در حالی که واکنش ها به حمله اخیر اسرائیل به مدرسه محل اسکان آوارگان، وابسته به آژانس «آنروا» در اردوگاه نصیرات در مرکز نوار غزه همچنان ادامه دارد، متیو میلر، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، مرتکب بیان سخنانی شد که بعدا آن را اشتباه لفظی تلقی نمود. میلر در پاسخبه پرسش خبرنگاران در نشست خبری پنج شنبه 17 جوزا در مورد در مورد حمله به این مدرسه گفت: اسرائیل از حق هدف قرار دادن این غیر نظامیان برخوردار است. به درستی که اینان با در دل داشتن عداوت و حسادت نسبت به مسلمانان زبانشان نیز به سخن در می آید و حقایق پنهان در دل خود را اظهار می دارد. اگرچه در هزاران سمینار و کنفرانس خبری و غیر آن، بیان دارند که ما طلایه دار حقوق بشر در جهانیم، بازهم باید بشرِ جهان بدانند که اینان در واقع و حقیقت دشمنان بشر اند، دشمنانی که از بدترین راه ها برای به هدف های شخصی خود رسیدن از بشر استفاده می کنند. برای اینان بشر تعریفی متفاوت از بشری دارد که در جهان زندگی می کند، در اندیشه اینان بشر به یهود و هم پیمانان آنان گفته می شود و دیگر ادیان و پیروان آنها محکوم به از بین رفتن می باشند و باید این روند را به نحوی طی کنند. عداوت و تبه کاری اینان نسبت به بشر، واضح و هویداست، و انسان های سیاه درونی اند که این دشمنی و عداوت را هرگز فراموش نخواهند نمود.
