یادداشت: مطالب منتشر شده در صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است و توافق صدای هندوکش با آن شرط نیست.
حدود ۷۰ سال پیش، کشوری جدید به نام پاکستان در نقشه جهان تولید شد. کشوری که از هند جدا شده بود، بعدأً بخشی از خاک آن به بنگلادش تبدیل و به عنوان کشوری مستقل شناخته شد. پاکستان تنها شامل برخی مناطق اشغالشده افغانستان توسط انگلیس و پنجاب باقی ماند. به همین دلیل، سازمان استخباراتی پلید به نام آیاسآی را ایجاد کرد، تا از منافع پاکستان که عمدتاً شامل تمامیت ارضی بود، محافظت کند.
پاکستان به جای مقابله با رقیب نسبتاً قدرتمند خود (هند)، شروع به ساختن یک ارتش نیرومند کرد. پس از ایجاد ارتش، زمامداری حکومت را به ارتش سپرد. سیاست ارتش پاکستان به یکی از بدترین سیاستها در جهان مبدل شد. برای حفظ جایگاه و حمایت مالی خویش، به آغوش آمریکا و دیگر قدرتهای جهانی پناه بردند. معاونت قدرتهای جهانی را به بهانههای مختلف دریافت میکردند، بعدأ صرف بیثباتسازی افغانستان میکردند تا به رقابت هند تک و تنها باشد.
پاکستان در دورهها و حکومتهای مختلف در افغانستان مداخله کرده است. از دوران مجاهدین تا حکومت آنها، دور اول امارت، جمهوریت سرنگونشده و اکنون دور دوم حکومت امارت اسلامی؛ در چند دوره حکومت جمهوری، پاکستان تهدید جدی از جانب افغانستان احساس نمیکرد، زیرا از یک طرف افراد حاکم در کشور همجوار، به ارزشهای ملی کشور خود پایبند نبودند و از سوی دیگر، بسیاری از افراد کلیدی اداره جمهوری تحت نفوذ مستقیم پاکستان بودند. مثالهای زنده این نفوذ شامل کشیدن سیم خاردار، حملات روزانه راکتی به کنرها و موارد مشابه دیگر است.
از وقتی که طالبان برای دومین بار به قدرت رسیدند، پاکستان دچار پریشانی شد. آنها گمان میکردند طالبان به ارزشهای ملی کشور خود پایبند نخواهند بود و اگر هم باشند، تحت کنترل پاکستان خواهند ماند، ولی همه چیز برعکس شد. نه تنها روابط طالبان با پاکستان خراب شد، بلکه حکومت طالبان از ارزشهای اسلامی و ملی کشور به وجه احسن دفاع کردند و از هر گونه معاملهای که جمهوریت سرنگونشده با پاکستان داشت، عقبنشینی نمود.
چند روز قبل، هواپیماهای پاکستانی به کمپ آوارگان وزیرستانی در ولسوالی برمل ولایت پکتیکا حملهور شدند. وزارت دفاع ملی افغانستان این اقدام ناپسند را با شدیدترین لحن محکوم نموده و هشدار انتقام داد. وزارت خارجه نیز شارژدافیر سفارت پاکستان را احضار و یادداشتی به او تسلیم کرد. این اقدامات نشان میدهد که اکنون کسی وجود دارد که از پاکستان بابت هر عمل شومی پاسخخواهد گرفت. این بدان معناست که مردم و دولت افغانستان، انگیزه و احساس قوی در قبال پاسخگویی به پاکستان دارند.
در انتقام به تجاوز صریح پاکستان، نیروهای وزارت دفاع ملی افغانستان شب شنبه گذشته، به مخفیگاههای عناصر شریر و حامیان آنها در آن سوی مرز حمله کرده و تلفات سنگینی به آنها وارد کردند. همزمان، طالبان پاکستان نیز عملیات قدرتمندی انجام دادند که تلفات زیادی به همراه داشت.
این موارد نشان میدهد که پاکستان به دلیل اعمال شوم خود مجازات سنگینی را متحمل شده است، به طور که دیگر جرات انجام چنین اقداماتی را نخواهد داشت. پاکستان نباید با آتش افغانستان خود را گرم کند، زیرا این آتش دامن خودشان را خواهد گرفت.
