بیش از دو سال از جنگ خونین در غزه میگذرد، جنگی که از سوی اسرائیل علیه ملت فلسطین به راه افتاد و در جریان آن نزدیک به هفتاد هزار تن از فلسطینیان به شهادت رسیدند و یا آواره شدند، هنوز هم در این زمستان سرد، از داشتن سرپناه در محرومیت به سر میبرند. کودکان فلسطینی به سبب سرمای شدید، باد و باران جان میدهند. این وضعیت در حالی ادامه دارد که دونالد ترامپ طرحی را زیر نام «بورد صلح» برای پایان جنگ میان فلسطینیان و اسرائیل مطرح کرده است؛ طرحی که اصلأ برای حفظ منافع آمریکا و اسرائیل طراحی شده تا جنبشهای فعال در فلسطین را به واسطه آن سرکوب کند.
هدف بلاک آمریکایی از ایجاد «بورد صلح»، جهانی کردن مشروعیتِ اسرائیل، ایجاد تفرقه در میان کشورهای اسلامی، تقسیم هزینههای مالی جنگهای اسرائیل بر دوش دیگر کشورها و کاهش نفوذ چین، روسیه و ایران است. هر کشوری که به این بورد میپیوندد، عملاً در صف بلاک آمریکا قرار میگیرد. کشورهای عضو مکلفاند برای عضویت، یک میلیارد دالر آمریکایی بپردازند و در هر شرایطی از تصمیمات این که این از سوی این بورد اتخاذ میشود، پیروی نمایند.
پذیرفتن عضویت « بورد صلح» از سوی پاکستان، اقدامی تشریفاتی نبوده، بلکه ناشی از مجبوریت اقتصادی، تلاش برای ایجاد روابط استراتژیک و نمایش وفاداری به آمریکا–اسرائیل است. این تصمیم در حالی گرفته شده که ملت فلسطین در روند خونین نسلکشی قرار داشت و با امید کمک از سوی جهان اسلام، در نهایت درماندگی به سر میبرد؛ اما نشانهای از یاری و حمایت پاکستان در ذرهبین هم به چشم نمیخورد.
رژیم نظامی پاکستان که همواره خود را حامی فلسطین و دلسوز جهان اسلام معرفی میکند، در کنار آن، شماری از علمای درباری نیز پیوسته این ادعا را تکرار میکنند که اردوی پاکستان افتخار نگهبانی از حرمین شریفین را دارد و پاکستان نخستین کشور اسلامی دارای سلاح هستهای است. این در حالی است که تحت نام «بورد صلح»، نیروهای پاکستانی در کنار نظامیان اسرائیلی، در برابر مردم فلسطین و جنبشهای فعال آن سرزمین، نقش قاتلان اجیر را ایفا خواهند کرد و بدینگونه، تداوم نسلکشی جاری از سوی اسرائیل را حفظ خواهند نمود.
هند با وجود آنکه روابط گسترده و عمیقی با اسرائیل دارد، از پیوستن به این هیئت خودداری کرد تا استقلال سیاسی خود را حفظ نماید. شاید هند این نکته را نیز درک کرده باشد که عضویت در چنین هیئتی میتواند حساسیتهای مسلمانان جهان را علیه این کشور برانگیزد و در آینده برای آن مشکلات جدی ایجاد کند.
وضعیت امنیتی پاکستان که از مدتی به اینسو با چالشها روبهرو بوده و نیروهای نظامی آن در مهار ناامنی ناکام ماندهاند، از همین رو علمای وابسته به اردو، مانند طاهر اشرفی، مفتی عبدالرحیم و دیگران، در هر نشست و گفتوگو از «مثلث متحد هند–اسرائیل–افغانستان» سخن میگویند. این ادعاها همواره با بیشرمی کامل، برای سیاست داخلی، تحکیم سلطهٔ اردو و منحرفساختن افکار عمومی مورد استفاده قرار گرفته است. اما پیوستن پاکستان به بورد صلح آشکار ساخت که جایگاه این علمای درباری همیشه پایینتر از این است و در برای اندک منفعت مالی و پول، آیات قرآن را تحریف کرده و باطل را در پوشش حق به نمایش میگذارند.
افغانستان که پس از نزدیک به نیم قرن جنگ، تازه نفسی از آرامش کشیده و با وجود آنکه زخمهایش هنوز عمیق است، با این حال در برابر تجاوز اسرائیل، به گونهٔ صریح از خواستها و مبارزهٔ مشروع ملت فلسطین حمایت کرده است. این کشور بارها در اعلامیههای رسمی خود، فداکاریها و مقاومت مردم فلسطین را ستوده، در برابر نسلکشی جاری صدا بلند کرده و اطمنان ایستادن در کنار ملت فلسطین و همکاری با آنان داده است.
در مسودهی که از سوی ترامپ برای عضویت در «بورد صلح» ارائه شده، پرداخت یک میلیارد دالر برای عضویت ذکر گردیده است؛ به این معنا که هر کشوری برای پیوستن به این بورد، باید این مبلغ را از پیش بپردازد. با این حال، سؤال اساسی این است که پاکستان از صندوق بینالمللی پول، چین و برخی کشورهای عربی میلیاردها دالر قرضدار است و توان بازپرداخت این قرضهها را ندارد؛ در چنین وضعیتی، چگونه میتواند یک میلیارد دالر برای عضویت در این بورد بپردازد؟
مدتی پیش، لوی درستیز اردوی پاکستان، عاصم منیر، همراه با نخستوزیر این کشور، در یک سفر رسمی به ایالات متحده رفتند و با دونالد ترامپ دیدار نزدیک داشتند. در این دیدار، عاصم منیر صندوق خاصی که حاوی جواهرات گرانبها بود؛ به رئیسجمهور آمریکا هدیه داد تا او را قناعت دهد که شرکتهای آمریکایی در استخراج معادن خیبرپختونخوا و بلوچستان سهمدار کنند. گفته میشود که برای عضویت پاکستان در «هیئت صلح»، معاملهای بر سر معادن خیبرپختونخوا و بلوچستان صورت گرفته و در بدل آن، ترامپ با عضویت پاکستان در این هیئت موافقت کرده است.
این تصمیم، آزمونی بزرگ تاریخی و اخلاقی برای نظام حاکم پاکستان بهشمار میرفت؛ اما متأسفانه این نظام برای تداوم قدرت شخصی خود، دوستی با رژیم اسرائیل را برگزید و در برابر یک کشور مسلمانِ بیدفاع ایستاد. رژیم نظامی پاکستان با این اقدام نشان داد که به هیچگونه ارزش اخلاقی، انسانی و اسلامی پایبند نیست و برای بقای خود، آمادهٔ هر نوع سازش میباشد.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
