برای ایجاد یک وحدت همه‌جانبه و کامل، لازم است افرادی بر محور ثابت و نیرومندی، با اهداف بزرگ و ملت‌محور، گرد هم آیند و برای رشد و گسترش اهداف‌شان، اطاعت‌پذیر باشند. همچنین، برای حفظ حریم خویش از دودستگی، اختلاف‌افگنی، انحراف فکری و رخدادهای ناگوار و یأس‌آور، از یک مرجع معتبر، دلسوز و خیرخواه پیروی کنند و زیر سایه آن، برای تحقق اهداف‌شان تلاش نمایند.
تا پیش از روی‌کارآمدن حکومت کنونی افغانستان و به‌دست‌گرفتن اداره امور کشور، در میان احزاب و گروه‌های مختلف سراسر کشور، در ظاهر شکاف چشمگیری دیده نمی‌شد و اختلاف تنش‌زایی مشهود نبود. البته دیده‌نشدن این ناهنجاری‌ها به معنای نبود آن‌ها نبود، بلکه آنان برای حفظ ظاهر و جایگاه خود، موقتاً چنین وانمود می‌کردند.
اما با فروپاشی سلطه آنان، از دست رفتن قدرت و سرانجام فرارشان به کشورهای بیگانه، آنچه در گذشته پنهان بود و بوی تعفن آن کمتر به مشام می‌رسید، آشکار شد و فضای سیاسی را آلوده ساخت.
احزاب و گروه‌های سیاسی که رهبران حکومت پیشین در رأس آن‌ها قرار داشتند و با حمایت آشکار و پنهان کشورهای غربی و متجاوز، نزدیک به دو دهه ماشین ائتلاف‌ها و همگرایی‌ها را روشن نگه داشته بودند، پس از برکنده‌شدن از قدرت و سرگردانی در وادی حیرت و نابودی، یکی پس از دیگری به میدان آمدند، آبروی یکدیگر را بردند، از حق‌خوری‌ها و چپاول‌ها پرده برداشتند و خیانت‌های همدیگر را برشمردند.
آنچه در چند سال اخیر از اختلاف‌ها و تنش‌ها میان مخالفان فراری شنیده می‌شود و در رسانه‌ها دست‌به‌دست می‌گردد، تنها گوشه‌ای از واقعیت‌هایی است که آنان در گذشته، برای حفظ قدرت و گردآوری منافع مالی و اعتباری، پنهان نگه داشته بودند؛ زیرا هر یک از آنان برای خود هواداران و حلقه‌ای از حامیان داشتند و سلطه دیگری را نمی‌پذیرفتند. حتی زمانی هم که سخن از وحدت و همدلی به میان می‌آوردند، چیزی جز تبانی و توطئه نبود.
اکنون که هر یک در گوشه‌ای، تنها و بی‌حامی مانده‌اند، شعار وحدت سر می‌دهند؛ اما از سوی دیگر، اختلافات میان خود را دامن می‌زنند. هر یک دیگری را ملامت می‌کند و می‌کوشد خود را روسفید و بی‌تقصیر جلوه دهد.
اگر در پی علت اصلی این اختلاف‌ها باشیم، باز هم به همان نقطه نخست می‌رسیم؛ یعنی نبود یک شخصیت محوری، فقدان آرمان مشترک و نبود ساختاری مطمئن برای گردهمایی.
اگر گاهی هم یکی با دیگری دست اتحاد می‌دهد و از انسجام و آینده روشن افغانستان برای این ملت شریف سخن می‌گوید، در حقیقت توطئه‌ای کوتاه‌مدت است تا اندکی نفس تازه کنند و به هر قیمتی که شده، خود را روی آب نگه دارند.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
