نشست اخیر لندن که ظاهراً زیر پوشش یک نهاد استخباراتی بهنام زنان و به رهبری فوزیه کوفی، قاچاقبر مشهور مواد مخدر، برگزار شده است، در واقع مرحلهی دوم از سلسلهی پروژههای سازمان استخبارات پاکستان آیاسآی است که مرحلهی نخست آن در اسلامآباد انجام شده بود. در نشست اول، شرکتکنندگان با سیزده هزار کلدار پاکستانی و یک دست لباس فریب داده شده بودند.
این بار نیز پرداخت تمامی مصارف نشست دوم از سوی پاکستان و تنظیم اجندای آن، ثابت میکند که مخالفان کنونی حکومت افغانستان به جای محافظت از منافع افغانستان، در بدل منفعت بسیار ناچیز به مزدوران حافظ منافع راولپندی تبدیل شدهاند. انتقال نشست از اسلامآباد به لندن، تنها از ترس خطرات امنیتی بالا نیست، بلکه هدف آن «مدنی» جلوه دادن دخالت پاکستان و پنهان کردن هویت اصلی چهرههای دستنشاندهی خود نیز میباشد.
ترکیب حدود ۴۰ نفر از شرکتکنندگان این نشست، که شامل مفسدین و قراردادیان سابق جنگهای داخلی و جمهوریت سرنگونشده هستند، نشان میدهد که پاکستان بار دیگر مشغول گردآوری مهرههای قدیمی و امتحانشدهی خود است. رد دعوت به این نشست از سوی برخی چهرههای آگاه، این حقیقت را آشکار کرد که پشت این گردهمایی تنها مهندسی استخباراتی جریان دارد. پاکستان هرگز دوست افغانستان نبوده و نخواهد بود؛ آنها تنها از این چهرههای افغاننما به عنوان ابزاری استفاده میکنند تا آتش نزاعهای قومی جدید را در افغانستان شعلهور سازند.
جای تعجب است که این گروه شعار «نجات افغانستان» را سر میدهد، اما تمویل و هدایت را از آدرسی دریافت میکند که متهم درجه یک در جنگهای ۴۵ سال گذشته، ویرانی نهادها و کشتار افغانهاست. اینکه پاکستان اکنون برای اعمال فشار بر افغانستان از این چهرههای فاسد استفاده میکند، نشان میدهد که این مخالفین نه درد مردم را میفهمند و نه هیچ راهبرد ملی دارند، بلکه تنها در بدل پول و امکانات، مجریان برنامههای شوم آیاسآی هستند. آنها مدافع و فعال پروژههایی هستند که هدفشان سبوتاژ بندهای آب، معادن و مسیرهای ترانزیتی بزرگ افغانستان و از بین بردن استقلال کشور است.
ملت افغانستان باید هوشیار باشد که این چهرهها در لندن به نام «راهحلهای سیاسی» بذر تجزیه و بحران جدید را در کشور میپاشند. رسانهها و افرادی که با حمایت مالی پاکستان در خارج از کشور فعالیت میکنند، تلاش دارند با منحرف کردن افکار عمومی، بار دیگر سناریوی شکستخوردهی جنگ داخلی را تکرار کنند. تاریخ در چند دههی گذشته ثابت کرده است، هر کسی که به آغوش اطلاعات کشورهای خارجی پناه برده، در نهایت به بهای فروش کشور و ملت، معاملهی شخصی کرده است.
نشست اخیر لندن برای افغانها یک امتحان بزرگ دیگر نیز هست تا بین دوستان و دشمنان واقعی خود تفاوت قائل شوند. شرکتکنندگان این نشست، هر چقدر هم شعارهای رنگین سر دهند، اما اسلام آباد بر پیشانی آنها نقش بسته، منافع ننگین پاکستان به آنها گره خورده و اعتبارشان نزد ملت افغانستان به طور کامل از بین رفته است. افغانستان به شخصیتهای باجرأت و ملی نیاز دارد که دعوتهای دامدار استخبارات پاکستان را رد کرده و اجازه ندهند که نام و سرنوشت مقدس افغانها قربانی اهداف شوم و استخباراتی کشورهای بیگانه شود.
