برای انسان‌هایی که منافع‌شان در گرو حمایت و پشتیبانی از حکومتی فاسد و فرعونی قرار دارد، سخن‌گفتن از حق و حقیقت، اجرای عدالت و رعایت انصاف دشوار، بلکه محال است؛ زیرا هر ذره سخن حق‌خواهانه جلوه‌ای از نابودی منافع‌شان به‌شمار می‌رود.
در جمهوریت سرنګون‌شده، افراد بسیاری در این قامت عرض اندام کردند و برای حفاظت یا تأمین منافع و مصالح خویش، دست در دست جمهوریت‌خواهان (حامیان اشغال‌گران) دادند و عملاً و قولاً از عاملان و مسببان تمام بدبختی‌های ملت پشتیبانی نمودند. این افراد، در کنار حمایت و حفاظت از منافع شخصی خویش، خود نیز در گودال حق‌خوری و وطن‌فروشی فرو رفتند و در تباهی سرنوشت ملت و ویرانی کشور سهم عمده‌ای برداشتند.
تا زمانی که پایه‌های جمهوریت استوار و کاخ اقتدارش بلند بود، چنین انسان‌هایی در هیچ پست و مقامی هرگز سخنی به‌حق و در حمایت از منافع ملی و تضمین آیندهٔ ملت بر زبان نیاوردند و وارد این بحث‌ها نشدند؛ مبادا که مصالح و منافع‌شان آسیب ببیند.
امروزه با فروپاشی دستگاه جمهوریتِ اشغال‌پسند و روی‌کارآمدن حکومت شرعی، ملت‌دوست و وطن‌پرست، تمام دوسیه‌های سیاه و مجرمانهٔ عوامل جمهوریت برای ملت فاش و برملا شده و حقیقت عیان گردیده است. دیگر هیچ شک و شبهه‌ای باقی نمانده که تک‌تک اریکه‌نشینان جمهوریت سرنګون‌شده، فرصت حکومت‌داری را دکانی برای تجارت می‌پنداشتند و با حراج منافع کلی کشور، به اندوختن سیم و زر می‌پرداختند.
اما اکنون همین قشر فراری، مخالف و ازدست‌دادهٔ منافع شخصی، در پی مکدر نشان‌دادن آینهٔ شفاف حکومت فعلی هستند و به هر بهانه و دسیسهٔ واهی می‌خواهند از اعتبار آن بکاهند؛ غافل از این‌که حق‌به‌جانب‌بودن، درستی عملکرد، خدمت‌گزاری و شفافیت امور این حکومت برای ملت روشن و واضح است و احدی نمی‌تواند ادعا کند که صندوق پرونده‌اش خدشه‌دار و شکسته است؛ البته به‌جز همان فراریانی که به هر تر و خشکی دست می‌زنند تا سوراخی بیابند، انگشت‌نما کنند و فرصتی برای جلب توجه به‌دست آورند.
فضل‌احمد معنوی، وزیر عدلیهٔ دورهٔ جمهوریت و عضو جبههٔ مقاومت، در اواخر حکومت فعلی افغانستان را متهم کرده است که در این کشور ظلم، تعصب و تفرقه را دامن می‌زند و زیر نام شریعت آن‌ها را تطبیق می‌کند. چقدر جای تعجب و شگفتی است که چنین سخنانی از زبان کسانی بیان می‌شود که خود عاملان مستقیم همین فجایع بودند و عمری زیر همین بیرق قیام کردند و بیش از هر چیز دیگر، به نام قوم و با مارک تعصب، ملت خویش را به کام مرگ کشاندند و خانواده‌های بی‌شماری را داغدار ساختند. اکنون نیز همین افراد، به‌خاطر مصادره‌شدن اموال‌شان، به یاوه‌گویی پرداخته‌اند؛ اموالی که از حقوق ملت انباشته شده و در جیب افراد خاص قرار گرفته بود.
اقدامی که حکومت فعلی افغانستان در روزهای آغازین اقتدارش انجام داد، واپس‌گرداندن تمام اموال، املاک و مستغلاتی بود که منصب‌داران و قدرتمندان (زورگویان) از حق ملی ملت برای خود جمع‌آوری کرده بودند. اما این جماعت، این اقدام نیک و به‌نفع ملت را وارونه جلوه داده و چنین وانمود می‌کنند که بازگرداندن اموال ملی به جای اصلی آن و مصرف‌کردن آن در مسیر آبادانی وطن، کاری نادرست و اشتباه است.
اکنون کدام عقل و خرد سالم می‌تواند این رسوایی فراریان را جمع کند و با دیدهٔ انصاف و عدالت، واقعیت را برایشان توضیح دهد؟ وقتی چشم انسان حقیقت را نبیند و همواره تنها منافع خویش را بنگرد، ناگزیر به گفتن سخنان دور از صواب و بی‌پایه روی می‌آورد.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
