شکی نیست که هر چیزی به مرور زمان بزرگ میشود، رشد میکند و تکامل مییابد. اگر نقص و کمبودی هم داشته باشد، اندکاندک برطرف میشود و با کسب تجربه و پشتسر گذاشتن آزمونوخطا، به ثبات میرسد و مسیر مستقیم و مطمئن را در پیش میگیرد.
افغانستان، پس از سپریکردن سالهای سیاه و طولانی، سرانجام توانست با تقدیم قربانیهای بیشمار، به حکومتی مستقل و کشوری آزاد دست یابد و ریشهٔ اشغالگران و مزدورانشان را از این سرزمین برکند.
اما این روزها، با نزدیکشدن پنجمین سالگرد فتوحات و طنیناندازشدن نغمهٔ دلنشین آزادی در اطراف و اکناف کشور، در گوشهای از این خاک پاک، بر اثر دسیسه و توطئهٔ همسایهای ناپاک، تحرکات و درگیریهایی از سوی عدهای فریبخورده و بسا تطمیعشده مشاهده شد؛ اما نباید فراموش کرد که حکومت کنونی افغانستان هوشیار، بیدار و آماده است و بهویژه در سرحدات، همواره با چشمانی چون عقاب در کمین دشمنان خارجی و تخریبکاران داخلی نشسته است.
با وجود پاکسازی عوامل مخرب و متواری در درهها و کوهها، در کوتاهترین زمان ممکن، همین سروصداهای شکستخورده و در نطفه خفهشده، سبب شد بار دیگر مخالفان به تبلیغات ناکام خود روی آورند، زبان بگشایند و سخنان بیربط و بیاساسی را پشت سر هم مطرح کنند؛ سخنانی که بیپایهبودن آن بر هیچ انسان هوشیاری پوشیده نیست.
با وجود این، گاهی حقیقتها را باید از زبان خود مخالفان شنید و رویدادهای پشت پرده و جریانهای جاری در میان گروههای ازهمپاشیده را از خود آنان شنید. هرچند در پشت تمام این دسیسهها و خونهای ریختهشده، کشور پاکستان قرار دارد که میخواهد ثبات و امنیت افغانستان را به چالش بکشد، اما باید دانست که این خواب، تعبیرشدنی نیست و این رؤیا، خیالی بیش نیست.
در همین راستا، یکی از سخنگویان وابسته به ادارهٔ پیشین اظهار داشته است که با وجود تحرکات در داخل کشور، رهبران آنان در پنج سال گذشته به انسانهایی بیکاره و منفعل تبدیل شدهاند که بهجای تلاش برای ایجاد بستر وحدت، همبستگی و هماهنگی، روزبهروز منزویتر و گوشهگیرتر شدهاند. با چنین وضعیتی، هرگز نمیتوان با توان و امکانات خود کاری از پیش برد؛ مگر اینکه بار دیگر دست نیاز بهسوی غرب و کشورهای خارجی و عوامل بیرونی دراز کنند تا آنان زمینه را فراهم سازند و اینان، همچون پیروزمندان میدان و مقتدران نبرد، تنها بیایند و بر سر سفرهٔ از پیش گستردهٔ قدرت بنشینند و بار دیگر بر سر تقسیم قدرت و مکیدن خون ملت با یکدیگر درگیر شوند و مردم رنجدیده را قربانی اهداف و مقاصد خود سازند.
اما دور از واقعیت نیست که با رسواییای که این جماعت مزدور در دوران حاکمیت خود در ادارهٔ فاسد بر جای گذاشتند و سرانجام فرار را تنها راه نجات دانستند، اکنون دیگر هیچ قدرت و نیروی خارجی به آنان اعتماد نمیکند و حاضر نیست هزینههای سنگین بازگرداندن دوبارهٔ آنان به قدرت را بپردازد.
بر همین اساس، در این میان تنها خونهای ریختهشدهٔ جوانان فریبخوردهٔ وطن، زمین را سرخ میکند؛ جوانانی که برای بهدستآوردن پول و ثروت، راهی نادرست و مسیری خطرناک را در پیش گرفتهاند؛ مسیری که فرجام آن چیزی جز بدنامی خودشان و غم و اندوه مادرانشان نخواهد بود.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
