از ابتدای فروپاشی رژیم جمهوریت تاکنون، هر روز بیش از قبل عرصه بر مخالفان حکومت جدید افغانستان تنگ شده و در مقابل، نه‌تنها دولت‌های همسایه، بلکه کشورهای منطقه و حتی اروپایی نیز رویکرد متفاوتی اتخاذ کرده و مسیر تعامل با حکومت افغانستان را برگزیده‌اند.
در این میان، فراریان مخالف حکومت افغانستان که در روزهای نخست فروپاشی جمهوریت در کشورهای بیرونی خریداران خوبی داشتند و برخی از قدرت‌ها آن‌ها را به خدمت گرفته بودند، پس از دیدن عجز و ناتوانی این چهره‌های بدنام و میزان بالای تنفر مردم افغانستان نسبت به آن‌ها، یک‌به‌یک چون ابزارهای غیرقابل استفاده دور ریخته شدند.
در این اواخر، تاجیکستان نیز که مسیر تعامل با حکومت افغانستان را در پیش گرفته است، با پیروی از دیگر قدرت‌ها، چهره‌های بدنام جمهوریت را از کشور خود رانده و در دیدارهای اخیر میان هیئت‌های رسمی دو کشور اذعان نموده است که برای هیچ مخالف حکومت افغانستان فرصت فعالیت در این کشور داده نخواهد شد.
پس از آن‌که «صدای هندوکش» گزارش‌هایی مبنی بر انتقال جبهه مقاومت از ایران به پاکستان منتشر کرد، اکنون رسانه‌ها خبر می‌دهند که نظام‌الدین قیصاری، رهبر کنونی حزب جنبش نیز ایران را ترک کرده است. اگرچه مقصد فعلی قیصاری نامعلوم است، اما آگاهان باور دارند که نهایت این سفر به پاکستان خواهد رسید.
در مورد علل خروج چهره‌های مخالف حکومت جدید افغانستان از ایران می‌توان گفت که این کشور نیز ظاهراً در مسیر دیگر کشورها قدم گذاشته و می‌خواهد به‌جای تقابل با حکومت افغانستان، از راه تعامل پیش رود. به همین دلیل، دست رد بر سینه فراریان رژیم فروپاشیده جمهوریت زده و آنان را مجبور به انتخاب کشور دیگری برای زندگی کرده است.
از سوی دیگر، می‌توان گفت که پاکستان به‌دلیل کشمکش‌های اخیر با افغانستان، اکنون در پی جمع‌آوری زباله‌های جمهوریت برآمده و چهره‌های بدنامی را که از کشورهای دیگر رانده شده‌اند، به خدمت می‌گیرد؛ همان کسانی که زمانی برای کسب محبوبیت میان مردم افغانستان، خود را دشمنان قسم‌خورده پاکستان معرفی می‌کردند، اما اکنون طوق غلامی آن‌را بر گردن انداخته‌اند.
در مورد خروج شتاب‌زده جنگ‌سالاران و فراریان جمهوریت از تاجیکستان و ایران می‌توان گفت که ناکارآمدی این چهره‌ها، ناتوانی‌شان در برابر حکومت جدید، نفرت بی‌حد و مرز مردم افغانستان از آن‌ها و در نهایت سیاست خارجی متوازن افغانستان با کشورهای همسایه، منطقه و جهان، همه سبب شد تا کشورهای میزبان از جانب این افراد جز زیان و ضرر دستاورد دیگری نداشته باشند؛ جریانی که سرانجام به طرد این چهره‌ها انجامید.
اکنون که حزب جنبش نیز به‌نوعی مکان خود را تغییر داده و به آغوش پاکستان پناه برده است، بدون شک می‌توان گفت اکثریت چهره‌های مخالف حکومت فعلی افغانستان زیر سایه پاکستان گرد آمده و چشم به کمک و یاری آی‌اس‌آی پاکستان دوخته‌اند؛ از جمله چهره تاریک تاریخ معاصر افغانستان، عبدالرشید دوستم، شخصیتی که در کارنامه‌اش جز فساد و تباهی چیز دیگری دیده نمی‌شود.
ناگفته نماند که شخص دوستم چندی قبل نیز به‌گونه‌ای افتخارآمیز سخن از تکرار جنایت دشت لیلی به میان آورده بود؛ جنایتی که در نوع خود بی‌نظیر بوده و یکی از تاریک‌ترین فصل‌های تاریخ معاصر افغانستان به شمار می‌رود.
در مجموع می‌توان گفت که روند فروپاشی صفوف مخالفان حکومت کنونی افغانستان، نه‌تنها بازتاب‌دهنده تغییر معادلات منطقه‌ای است، بلکه نشان می‌دهد دوره سوءاستفاده از چهره‌های جنگ‌سالار و سیاست‌گران ناکام گذشته به پایان رسیده است.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
