از زمانی که رژیم نظامی پاکستان ادعا میکرد گروههای مسلح غیرمسئول در افغانستان حضور دارند و به همین بهانه بمباران اهداف ملکی را در افغانستان آغاز کرد، مدعی شد که گویا از این مناطق در برابر جغرافیای مصنوعی آنها تهدیدهایی متوجه است؛ اما حتی در یک مورد نیز ثابت نکرده است که واقعاً از خاک افغانستان علیه پاکستان استفاده شده و یا تهدیدی از این خاک متوجه آنان بوده باشد.
پس از هر بمباران و هر جنایت رژیم نظامی ثابت شده است که ادعای متوجهبودن تهدید، تنها شعاری مغرضانه بوده و در پشت آن هیچ چیزی وجود نداشته است. برای نمایندگان جامعهٔ جهانی نیز آشکار شده است که بمبارانهای رژیم نظامی تنها بر اهداف ملکی انجام شده و این رژیم برای توجیه اقدامات خود دلایل معقول ندارد؛ اما با وجود همهٔ این موارد، رژیم نظامی دو اقدام دیگر نیز انجام داده است که سازمانهای فعال در زمینهٔ امنیت، صلح و سایر بخشها از آن آگاهاند، ولی با بیانصافی، هنوز در برابر حلقهٔ خاص نظامی ایستادگی نمیکنند.
اولاً، رژیم نظامی در هر نشست و تربیون داخلی و بینالمللی غوغا به راه انداخته و ادعا کرده است که از افغانستان تهدید میشود؛ در حالی که هیچگونه توجیه و اسناد معقول برای این ادعا ندارد. دوم، برای تهدید امنیت افغانستان و منطقه، به داعش و دیگر گروههای نیابتی شرور پناه داده، هر روز اهداف تازهای میدهد و مأموریتهای جدیدی به آنها سپرده است و از طریق آنان منطقه، به خصوص افغانستان، را تهدید میکند. رژیم نظامی این دو اقدام را با نهایت چشمسفیدی انجام میدهد؛ زیرا ارباب حلقهٔ خاص نظامی همین دستور را به آن داده است.
افغانستان اصول حسن همجواری را رعایت کرده و همواره طرفدار روابط نیک خواهد بود؛ اما هرگز چنین نیست که در برابر دسیسههای شوم دیگران همیشه خاموش بماند. برای حفظ حسن همجواری، شواهد و اسنادی که نشان میداد رژیم نظامی پاکستان در مناطق زیر کنترول خود به گروههای مسلح غیرمسئول پناهگاه داده و از آنان حمایت مالی میکند، به نشستهای داخلی و بینالمللی و رسانهها رسیده نمیشد. دربارهٔ هر گروه مخالف، شواهد دقیق و فراوانی وجود دارد که حمایت مستقیم رژیم نظامی از آنان را تأیید میکند.
در این اواخر، مکالمات صوتی میان سمیع سادات، رهبر جبههٔ به اصطلاح متحد، و اللهداد فدایی، اعتراف ویدیویی و تأیید جبههٔ متحد، آشکار ساخت که مخالفان حکومت افغانستان به گونهٔ مستقیم در مناطق زیر کنترول رژیم نظامی نگهداری میشوند، از آنان حمایت استخباراتی و تسلیحاتی صورت میگیرد و از طریق آنان برای ایجاد بیثباتی در افغانستان کار گرفته شده است؛ اما نیروهای بیدار حکومت افغانستان همواره توانستهاند از این دسیسهها جلوگیری کنند.
از سوی دیگر، سازمانهای به اصطلاح صلح، امنیت و عدالت خاموشاند و تنها نظاره میکنند که رژیم نظامی از طریق گروههای نیابتی خود، جوانان احساساتی و بیکار را برای رسیدن به اهداف شوم خود تحریک میکند تا در برابر افغانستان بجنگند. این تلاشها عملاً پیش از این در نورستان و بدخشان نیز انجام شده و از چشم هیچکس پنهان نیست.
غرور، اقدامات وحشیانه و دسیسههای شوم حلقهٔ خاص رژیم نظامی پاکستان تا زمانی ادامه خواهد داشت که آن زورگوی جهان در حاکمیت باشد، زورگویی که هر روز شاهد کاهش نفوذ سیاسی و محبوبیت خود است. شاید روزی کنار زده شود؛ اما افغانستان و پاکستان در کنار هم قرار دارند. حلقهٔ نظامی باید درک کند که یگانه راه حل مشکلات، در تعامل و پیگیری منافع مشروع است. هیچ گروه، اشخاص یا گروپهای نیابتی نمیتواند افغانستان کنونی را تهدید کند و منافع باطل دیگران را تأمین نماید.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.


