ابوعثمان غزنوی روند تخریب، توهین و شایعهپراگنی برخی رسانههای ایرانی به مسوولان، مردم و نهادهای مرتبط به افغانستان ادامه دارد. یکی از این موارد، موج تازهای از تبلیغات زهراگین روزنامۀ به اصطلاح جمهوری اسلامی علیه منافع افغانستان و مردم این کشور است. این تبلیغات و یاوسراییهای شبكهای و زنجیرهای در واقع جایگاه این رسانه را تنزل داده و آن را تبدیل به ابزاری برای دشنامپراكنی کرده است. تازهترین فعالیت تبلیغاتی این رسانه، پیرامون برکناری جنرال قونسل افغانستان از سوی مراجع دیپلوماتیک کشور است که این روزنامه با استفاده از آن به صورت تام، توهین مردم افغانستان را برای خود روا دانسته و به دور از تمام اصول و معیارهای روزنامهنگاری، به دشنامگویی پرداخته است. باید گفت، عملكرد غیر حرفهای این شبه رسانهها اما نه تنها فضای عمومی جامعه در حوزههای سیاسی و دیپلوماتیک را آلوده میكند، بلكه اعتماد عمومی به رسانه را نیز خدشه دار خواهد كرد. باید گفت، در عصر حاضر که عصر ارتباطات است، رعایت اصول اخلاق انسانی، احترام به دیگران، راستگویی، پرهیز از نشر اطلاعات نادرست و پایبندی به تعهدات به عنوان مهمترین اصول حرفهای روزنامه نگاری، ضمن آنكه در ذهن مخاطب تصویری واقعی از آنچه رخ داده ایجاد میكند، موجب عملیاتی شدن یكی از برجستهترین كارویژههای رسانه در جامعه یعنی آموزش و پیرایش اخلاق عمومی میشود. كاركردهای مطلوب رسانه در صورت سوء استفاده اصحاب و اهالی آن به كاركردهای منفی بدل خواهد شد. به عبارتی به همان اندازه كه رسانهها میتوانند برای ساحتهای مختلف حیات انسان در جامعه سازنده باشند، عملكرد غیراصولی شبه رسانهها آفتی برای جامعه نیز خواهد بود که با توجه به نشرات روزنامه جمهوری اسلامی این روزنامه را نمیتوان از آن استثنا دانست. این روزنامه در واقع با رفتارهایی چون انتشار اخبار نادرست، دگرگون كردن واقعیت، تهمتزدن، فضاسازی مصنوعی، اغراقگرایی و افراطیگری، سانسور، غوغاگری (شانتاژ) و تلاش برای تحریك و برانگیختن افكار عمومی در جهت تامین منافع افراد و گروههای خاص پیامدهای نامطلوبی را به دنبال داشته است که یکی از این پیامدهای آن، کمک به تقویت روند افغانستیزی در ایران بوده که هم برای جمهوری اسلامی و هم برای افغانستان هر دو چالش برانگیز میباشد. افزون براین، همچو تبلیغات زهرآگین با استفاده از نام جمهوری اسلامی و در خاک این کشور، می تواند به تیره گی روابط میان دو کشور کمک کند؛ چیزی که نه خواستۀ مقامات امارت اسلامی و نه هم سیاست دستگاه دیپلوماسی ایران میباشد. بنابراین، انتظار میرود که مقامات مسوول جمهوری اسلامی در این راستا نیز وارد عمل شده، هر جریان، گروه و رسانهای که با تبلیغات دروغین و زهراگین منجر به تیرهگی روابط این کشور با کشورهای همسایه میگردد، مورد پیگیرد قرار دهد و یا حداقل از تبلیغات و دروغ پراگنیهای آن جلوگیری نماید. واضح است که تیرهگی روابط میان کشورهای همسایه به ویژه ایران و افغانستان به نفع مردم و دولت هیچ یک از طرفین نبوده، بلکه دشمن مشترک در جامۀ قدرتهای استعماری میتوانند در راستای سمتدهی اهداف و منافع غیرمشروعشان در منطقه، از آن بهره برداری نمایند.
