گزارشهای تازهای از سوی ایالات متحده در مورد اخراج آن دسته از مهاجران افغان نشر شده که به دنبال خروج نیروهای آمریکایی در ماه اگوست ۲۰۲۱ به آن کشور منتقل شده بودند. این گزارشها برای جهتهای مختلف مایه نگرانی است، زیرا پناهجویان برگشتدادهشده برای بودوباش دایمی به کشور سوم فرستاده نمیشوند، بلکه این مهاجران افغان که بیشترشان نظامیان پیشین و همکاران ایالات متحده بودند، در حالی به پاکستان فرستاده میشوند که رژیم نظامی آن کشور پیش از این نیز میلیونها افغان را دوباره به افغانستان بازگردانده و این روند همچنان جریان دارد.
این مهاجران تحت عناوین چون پوره نکردن اصول پناهندگی یا بهانههای مشابه به پاکستان فرستاده میشوند، در حالی که پاکستان از مجبوریهای مهاجران افغان و نظامیان پیشین برای اهداف استخباراتیاش استفاده نادرست میکند. واقعیتهای موجود ثابت کرده است که رژیم نظامی پاکستان مهاجران افغان بیکار و تحت فشار را در جنگهای نیابتی خود به کار میگیرد.
رژیم نظامی پیش از این نیز دسیسههای مشابهی را در بدخشان و نورستان تطبیق کرده بود؛ در آنجا برخی از نظامیان پیشین و افغانهای مستمند که از ایران منتقل شده بودند، با داده شدن وعدههای خیالی به جنگ علیه ثبات افغانستان تشویق شده بودند، اما نیروهای دفاعی با همکاری مردم منطقه این دسیسههای خبیث و ناپاک استخبارات پاکستان را در همان ساعتهای نخست ناکام ساختند.
این هماهنگی و پلان جدید میان آمریکا و پاکستان در بخش اخراج مهاجران نشان میدهد که هر دو طرف میخواهند برای پنهان کردن ناکامیهای داخلی و منطقهای خود، بار دیگر افغانستان و منطقه را به میدان بازی مبدل سازند. پاکستان که با بحرانهای شدید سیاسی، اقتصادی و مشکلات امنیتی درونی دستوپنجه نرم میکند، تلاش میکند تا از طریق چنین بازیهای نیابتی مردم را مصروف نگه دارد و توجه را از بحران داخلیاش منحرف سازد. در همین حال، ایالات متحده نیز میخواهد با شانه خالی کردن از مسئولیت همکاران پیشین خود، راههای تازهای را برای بیثباتسازی منطقه به کار گیرد.
کشورهای منطقه، بهویژه ایران نیز باید هوشیار باشند. ایران با پاکستان مرز زمینی طولانی دارد و سوابق گذشته رژیم نظامی پاکستان ثابت میکند که آنها برای رسیدن به اهدافشان از تقویت جبهات نیابتی روی برنمیتابند. اگر این گروههای شریر و نیابتی با حمایت آمریکا در پاکستان بیشتر تقویت شوند، در کنار افغانستان، ایران نیز هدف دیگری برای این گروههای خطرناک خواهد بود. چنین پالیسیهای رژیم نظامی پاکستان سبب میشود تا آتشی را به تمام منطقه بیاورند که برای مهار آن بعداً به مداخلههای گسترده و مستقیم نیاز خواهد بود؛ بحرانی که پیامدهای آن به زیان تمام منطقه تمام خواهد شد.


