نویسنده: محمد عمر یفتلی
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
در واقع جنگ نیابتی یا وکالتی یا واسطه ای مفهومی است که به شرکت چندین طرف متخاصم به طور غیر مستقیم در جنگ دلالت دارد.
شیوه ها و طریقه های دخالت غیر مستقیم در جنگ نیابتی متنوع است و بر اساس شرایط می تواند شامل حمایت های تبلیغاتی، روانی، تسلیحاتی و لجستیکی باشد که به طور غیر مستقیم کنشگرانی را که درگیر جنگ هستند، تقویت می کند.
در حقیقت بغاوتگران کسانی هستند که به نیابت و به نمایندگی از استکبار جهانی و دشمنان این سرزمین دست به سلاح تبلیغاتی و نظام برده و با برادر کشی، خود را فداکار برای یهود و نصارا می سازند.
اینان با خود فدایی و بدنام سازی خود در تاریخ، راه را برای استعمار پیر استکباری باز می کنند و بر این تصور اند که از این مجرا خواهند توانست که بر مردم عزیز افغانستان سلطه یافته و حاکمیت ظلم را دوباره برپا کنند.
در حالی که همه مردم جهان بخصوص مردم رنج دیده افغانستان رسم و رقص آنها را شناخته و با هر پوششی که وارد میدان شوند، آنها را تشخیص داده و اهداف شان را می شناسند.
بغاوتگران در واقع همان کنشگرانی اند که در خصوص اهداف دشمنان و پیاده سازی اهداف آنها، رنگ عوض می کنند.
سرزمین را به تاراج بردند و دوباره در پی آن اند که نیمه جانی که برای این مردم باقی مانده است، آن را نیز به پایان برسانند.
این کنشگران باید بدانند که قدرت های منطقه ای و جهانی به واسطه هزینه های بالایی که جنگ مستقیم در پی دارد، تلاش می کنند، برای دستیابی به موقعیت بهتر به روش های دیگری مانند: «انعقاد پیمان های نظامی با دیگر بازیگران به عنوان متحد» یا «تاسیس پایگاه ها» و یا «به راه انداختن جنگ میان کنشگران منطقه و حمایت آنها» اقدام کنند.
و این را باید بدانید که این افراد وحرکت ها هرگز این نماینده سازی ها را برای رسیدن شما به اهداف تان نمی کنند، چرا که مشهور است: «گربه خاطر پاکی و صفای منطقه موش نمی گیرد» بلکه برای این هدف به ظاهر انسان دوستانه خود اهدافی شخصی در اندیشه دارد.
کشورهای منطقه بخصوص آمریکا برای دست یافتن به اهداف شما را مهره ساخته است و در صورت دست یافتن و یا عکس آن، شما را نیز به باد فراموش و در وادی خشک و بی آب و علف سیاست رها خواهد ساخت.
اهداف آنها:
١. کاهش و یا حذف حضور فیزیکی نیروهای خودی.
٢. حفظ پرستیژ کشور بزرگتر که جنگ را هدایت می کند.
٣. و نهایتاً رسیدن به اهداف سیاسی ـ اقتصادی بدون استفاده از امکانات و سرمایه هنگفت.
در حقیقت با به میان آمدن نظام امارت اسلامی در این سرزمین، چند مدتی هست که مردم آن؛ روی خوشی دیده و ازدل لبخندی بر لبان شان جاری شده است.
ولی انسان های بد اندیش و سیاه فطرت این شادمان و لبخندها را تحمل کرده نمی توانند، بناء بر آن شده اند که با در اختیار گرفتن پروسه اداره کردن جنگ های نیابتی خود را در میدان به ظاهر رقابت داخل کنند.
بغاوتگران با برده سازی خود در این روند داخل شده اند، و هرگز از این لجام نخواهند توانست که خود را رها سازند، تا مادامی که به اشتباه بودن مسیر و هدف خود پی ببرند.
و پر واضح است که این اندیشه تا زمانی که بر باور آنها سایه افکنده باشد، راه درست و نادرست را تشخیص داده نمی توانند و در میان حق و باطل تفکیک کرده نخواهند توانست.
مردم همه آگاه گشته اند که بغاوتگران از سوی آمریکا و دشمنان این سرزمین شارژ می شوند.
