پس از رویکارآمدن حکومت جدید، شماری از کشورها که متأثر از تبلیغات بیستسالهٔ غرب و همپیمانان و اجیرانشان بودند، در مرحلهٔ نخست از عادیسازی روابط خود با افغانستان خودداری کردند و به زعم خود، در برقراری روابط با حاکمیت جدید، احتیاط را در نظر گرفتند.
یکی از این کشورها هند بود؛ کشوری که در ابتدا از عادیسازی روابط با افغانستان بیم و هراس داشت، اما رفتهرفته با کنار رفتن پرده از اتهامات و تبلیغات منفی، حقیقت هویدا شد و هند توانست در مدت کوتاهی حتی از کشورهایی که از ابتدای حاکمیت جدید در افغانستان روابط خود را برقرار کرده بودند نیز فراتر رود.
در چند روز گذشته نیز کشور هند با واگذاری سفارت افغانستان در دهلی به حکومت جدید، بار دیگر روابط خود با افغانستان را بیش از پیش تقویت بخشید؛ روابطی که به نفع جانبین بوده و هم برای هند و هم برای مردم افغانستان مزیتهای بیشماری دارد.
در این میان، همانگونه که این اقدام باعث خرسندی شماری شد، برخی دیگر را نیز به قهقراه خشم و نارضایتی فرو برد؛ همان چهرههای بدنامی که به ظاهر افغان، اما همواره در خدمت بیگانگان بوده و هم و غمی جز تأمین منافع بادارانشان نداشتهاند.
بر همین اساس، شورای مقاومت که متشکل از برخی چهرههای فراری رژیم جمهوریت فروپاشیده است، در واکنش به اقدام هند با صدور اعلامیهای هشدار داده که این اقدام در تضاد با واقعیتهای عینی افغانستان است و تعامل با حکومت جدید و به رسمیت شناختن آن، پیامدهای امنیتی و اجتماعی جدی، منفی و جبرانناپذیری در سطح منطقهای و بینالمللی خواهد داشت و باید به همکاری با نمایندگان واقعی مردم ادامه داده شود.
پیش از پرداختن به اعلامیهٔ این شورا، باید اذعان کرد که مخالفت این چهرهها با عادیسازی روابط هند و افغانستان دو دلیل اصلی دارد:
نخست اینکه این افراد نهتنها عادیشدن روابط افغانستان و هند، بلکه گسترش روابط افغانستان با دیگر کشورها را نیز به زیان خود میدانند؛ زیرا به رسمیتشناسی حکومت فعلی افغانستان و تعامل با آن، به معنای به حاشیه راندهشدن کامل مخالفان حکومت است؛ همانگونه که اکنون نیز در حاشیه قرار گرفتهاند.
دلیل دوم خشم این افراد از عادیسازی روابط هند با افغانستان و بلندکردن صدا علیه آن از هر طریق ممکن، به فرمانی برمیگردد که از سوی آخرین ماوایشان، یعنی پاکستان، صادر شده است؛ چرا که در حال حاضر چهرههای مخالف حکومت چیزی بیش از مهرههای ناکارآمد در اختیار آیاسآی پاکستان نیستند و تکتک کلمات و موضعگیریهایشان برگرفته از دستورات و فرامین رژیم پاکستان است.
در مورد موارد یادشده در اعلامیهٔ مذکور باید خاطرنشان کرد که تمام این هشدارها و ادعاهای مضحک چیزی جز خیالبافی این افراد نیست؛ چرا که خود هند بیش از هر جناح دیگری در پی تأمین منافع خویش است. بنابراین، اگر از جانب افغانستان و حاکمیت فعلی آن احساس خطر میکرد، بدون شک خیلی پیشتر از اینها روابط خود را با افغانستان متوقف میساخت، نه اینکه هر روز بیش از گذشته در پی گسترش روابط خود با این کشور باشد.
اما اینکه این افراد در این اعلامیه نیز خود را به ناحق نمایندگان مردم افغانستان میخوانند، باید گفت که این نخستینبارشان نیست؛ بلکه از زمان پیدایش این احزاب بدنام تا امروز که آخرین روزهای خود را سپری میکنند، همواره با استفاده از چنین شعارهایی علیه ملت افغانستان فعالیت نمودهاند و تکتک اوراق تاریخ زندگیشان مملو از خیانت به خاک و مردم این سرزمین است.
به راستی، اگر این چهرههای بدنام نمایندگان واقعی مردم افغانستاناند، پس چرا نهتنها هند، بلکه هیچ کشور دیگری حاضر نمیشود در مورد مسائل مهم و کلیدی افغانستان با آنان وارد گفتوگو شود و در مقابل، از آنان تنها به عنوان مهرههایی ناکارآمد یاد میکند و بس.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
