تنشهای لفظی و جنجالهای رسانهای که اخیراً میان جبهههای به اصطلاح مخالفِ سیاسی و نظامی افغانستان بالا گرفته است، بار دیگر نشاندهنده آن بیثباتی عمیق و نبود تفاهیمی است که بنیادهای این جبههها را از همان آغاز زیر سایه قرار داده بود. رهبران جبهههای نامنهاد آزادی، مقاومت، متحد و غیره که هر از گاهی در صفحات رسانهها، آدرسهای تبلیغاتی و گروههای ارتباطی شبکههای اجتماعی علیه یکدیگر اظهارات تندی میکنند، بر ملا میسازند که هدف آنها درک وضعیت واقعی کشور نیست، بلکه برای کسب و حفظ امتیازات شخصی و جبههای، مصروف رقابت رسانهای هستند.
در کلیپهای صوتی و اظهارات منتشر شده میان رهبران این جبههها، مانند گفتههای اخیر یاسین ضیاء که به گونه کنایهآمیز علیه جبهه متحد و دیگر مخالفین ابراز داشت، طعنههای آشکاری در مورد منابع مالی و بنیادهای ضعیف آنان رد و بدل شده است. یاسین ضیاء گفته است که با پنج هزار دالر جبههداری نمیشود و این دو و پنج هزار دالر را هم فردا کدام جلالآبادی یا شمالیوال از نزدتان خواهد برد. این سخنان وی، خلاء تفکر استراتژیک و سطحیبودن دیدگاه سیاسی در میان مخالفین را با وضاحت تمام نشان میدهد. اینگونه اظهارات ثابت میکند که این جریانها بر هیچ نوع ارزشهای مقدس یا ملی، بلکه بر منافع مادی و عارضی استوار هستند.
این اختلافات بینخودی مخالفین تنها در حد مشاجرات لفظی باقی نمیماند، بلکه در اقدامات عملی و استراتژیک آنها نیز تأثیر عمیقی بر جای میگذارد. این تلاشهای ارزانقیمت برای پیشی گرفتن از یکدیگر و ماندن در صدر موضوعات رسانهای، باعث شده تا فاصله میان آنها بیشتر شده و امکان ایجاد یک راهکار مشترک و متفق به کلی از بین برود. وقتی رهبران گروههای نیابتی در میان خود بر سر قدرت، پول و نفوذ درگیر جنگ شوند، به گونه طبیعی ساختارهای تحت سرپرستی آنها نیز دچار بیباوری و انشعاب میگردند.
فراتر از غوغای رسانهای و پیروزیهای فیسبوکی، نتیجه عملی این جبههها در داخل افغانستان صفر است. مردم در داخل کشور که تجربههای تلخی از سالها جنگ، سختیها و مداخلههای خارجی دارند، دیگر با دیدن اینگونه شعارهای توخالی و درامههای رسانهای فریب نمیخورند. نبود نفوذ این جبههها در میان مردم و فقدان کامل حمایت داخلی ثابت میکند که این گروهها تنها با حمایت حلقههای خارجی و برای اهداف معین در دنیای آنلاین فعال نگه داشته شدهاند.
اینگونه رقابتها در میان مخالفین، نمایانگر مداخلات خارجی و اجنداهای استخباراتی است که میخواهند نام افغانستان و مفکوره پاک مقاومت را برای منافع ناپاک خود به کار گیرند. رهبران گروههای مخالف با حمایت بیگانگان برای سرکوب و بدنامی رسانهای یکدیگر تلاش میکنند؛ در حقیقت، مخالفین راه را برای اشغال بیگانگان و ناگواریهای تحمیلشده بر شانههای ملت هموار میسازند. این تلاشهای مخالفین برای بیگانگان دیگر از چشم کسی پنهان نیست و وزن سیاسی این جریانها در سطح منطقه و جهان به دلیل همین عملکردهای ناپسند روز به روز در حال کاهش است.
تا زمانی که این جبهههای پوشالی از خواستههای شخصی، تعصبات و وابستگیهای خارجی دست نکشند، هرگز نخواهند توانست نقش مثبت و سازندهای در آینده افغانستان ایفا کنند. برای یک حرکت سالم، نیاز به فکرهای سالم، وحدت ملی و خدمت صادقانه است، نه اقدامات ضعیف، عقبمانده و دارای اهداف شومی که نتیجه آن تنها باز کردن راه برای اشغال خارجی، تخریب زیربناهای کشور، پاشیدگی و آزار ملت و تحمیل جنگ بیگانه است.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
