در این اواخر، برخی چهره‌های مخالف حکومت اسلامی افغانستان، به مناسبت یادبود از کشته‌شدگان‌شان در تقابل با نظام اسلامی و در مسیر دموکراسی تحمیلی غربی، مانند سال‌های گذشته، بار دیگر در خیال‌های باطل خود فرو رفته و از «تغییرات نزدیک در افغانستان» سخن گفته‌اند. این در حالی است که همین افراد، با درنظرداشت رویکرد دشمنانهٔ پاکستان در برابر حکومت اسلامی افغانستان، اکنون به حمایت همان کشور از مقاومت مسلحانه دل‌خوش کرده‌اند و آن را روزنهٔ امید خود می‌دانند.
در همین چارچوب، برخی از رهبران فراری و شکست‌خوردهٔ سیاسی افغانستان این روزها با چهره‌ای کاملاً دوگانه در برابر پاکستان ظاهر شده‌اند. محمد محقق که سال‌های طولانی پاکستان را عامل اصلی بدبختی، ناامنی و خون‌ریزی در افغانستان می‌دانست و آن را دشمن درجهٔ یک مردم افغانستان می‌خواند، امروز همان کشور را «برادر» خطاب می‌کند و مسئولان نظامی و سیاسی آن را داعیان صلح و ثبات در منطقه معرفی می‌نماید.
این در حالی است که تنها یک ماه قبل، پاکستان نزدیک به پنج‌صد تن از مظلوم‌ترین قشر جامعهٔ افغانستان، معتادان تحت درمان، را در ماه مبارک رمضان و در شب لیلةالقدر به شهادت رساند. با این‌حال، دادن لقب «داعی صلح و ثبات در منطقه» به چنین رژیمی، چیزی جز خیانت آشکار به خون شهدای لیلةالقدر و نمک‌پاشیدن بر زخم ملت افغانستان نیست.
پاکستان کشوری نیست که امروز کسی بتواند آن را صلح‌طلب معرفی کند. کارنامهٔ این کشور در افغانستان و در کشورهای منطقه، چیزی جز منافقت و تلاش برای بی‌ثبات‌سازی دوامدار افغانستان و کشورهای منطقه نبوده است. بنابراین، دل‌بستن به حمایت چنین کشوری برای پیشبرد پروژهٔ مقاومت مسلحانه، نه یک تحلیل سیاسی، بلکه یک توهم نابخردانه و تکرار تجربه‌های شکست‌خوردهٔ گذشته است.
در سوی دیگر، احمد مسعود نیز مانند سال‌های گذشته، بار دیگر همان سخنان کلیشه‌ای و تکراری را مطرح کرده و گفته است که حکومت افغانستان در حال شکست‌خوردن است و تغییرات در راه است. این سخنان در حالی مطرح می‌شود که طی چند سال گذشته، بارها همین ادعاها تکرار شده، اما هیچ‌گاه نشانه‌ای از تحقق آن در میدان دیده نشده است. اعلامیه‌های رسانه‌ای هرگز جای واقعیت‌های میدانی را نمی‌گیرند.
واقعیت این است که کسانی که امروز به حمایت پاکستان دل بسته‌اند، نه تجربهٔ تاریخ افغانستان را خوانده‌اند و نه از سرنوشت نیروهایی که به بیگانگان تکیه کردند، عبرت گرفته‌اند. باید بدانند که پاکستان هرگز تکیه‌گاه قوی‌تر و پناهگاه مطمئن‌تر از کشورهای غربی نخواهد بود.
در مقابل، حکومت اسلامی افغانستان با پشتوانهٔ ملت مجاهد و سلحشورش و با حفظ وحدت داخلی، در برابر پاکستان و نیروهای نیابتی آن ایستاده است و هر نقشهٔ دشمنان این سرزمین را نقش بر آب خواهد کرد. کسانی که هنوز در خواب تغییرات خیالی از مسیر حمایت پاکستان به‌سر می‌برند، نه واقعیت میدان را می‌بینند و نه از عزم و ارادهٔ ملت افغانستان در دفاع از خاک و ارزش‌های‌شان در برابر دشمنان و غلامان‌شان آگاهی دارند.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
