در سیاست افغانستان، هیچ پروژهای تا ابد پشت پرده باقی نمیماند. تاریخ این سرزمین بارها نشان داده است که هر جریان سیاسی و نظامی، دیر یا زود، حامیان، منابع و جهتگیری واقعی خود را آشکار میسازد. امروز نیز دربارهٔ گروههای مخالف، بهخصوص گروه «جبههٔ متحد» به رهبری سمیع سادات، این حقیقت بهگونهٔ واضح و روشن آشکار شده است که آنان از کجا آب میخورند و برای منفعت چه کسی تلاش میکنند!
چند ماه پیش، زمانی که هنوز خبری از اعلام آغاز فعالیت نظامی سمیع سادات نبود و مواضع او نیز بهصورت آشکار با روایتهای رسانهای پاکستان همسو دیده نمیشد، «صدای هندوکش» با استدلال بر بنیاد نشانههایی که مشاهده میشد، پیشبینی کرده بود که برخی جریانهای مخالف، پس از ناامیدشدن از حمایت باداران گذشتهٔ خود، در حال تبدیلشدن به آلهٔ دست پاکستان هستند. اکنون این موضوع با حمایت تبلیغاتی رسانههای رسمی پاکستان، بیشتر روشن شده و پرده از روی معاملات پنهان گروههای مخالف با ایاسای برداشته شده است.
در این اواخر، پس از آنکه سمیع سادات گفته است فعالیت نظامی خود را در افغانستان در برابر حکومت افغانستان آغاز کرده است، رسانههای رسمی پاکستان به زبانهای مختلف، بهشکل بیپیشینه در حال پوششدادن و بزرگنمایی این جریان در افغانستان هستند. حتی تا جاییکه پس از اعلام آغاز فعالیتهای نظامی سادات در برابر حکومت افغانستان، چندین رسانهٔ وابسته به ایاسای بیشترین نشرات خود را به پوشش اخبار سمیع سادات و سایر مخالفان حکومت اختصاص دادهاند.
دست ناپاک حمایت ایاسای از گروههای مخالف، اینبار برای هیچکس پنهان نمانده است؛ حتی بسیاری از کارشناسان و سیاستمدارانی که با حکومت فعلی افغانستان مخالف هستند نیز جگر زیر دندان گرفته، واکنش نشان داده و از این گروهها انتقاد کردهاند.
زیرا هنگامی که رسانههای یک کشور، بهصورت دوامدار یک جریان کوچک و جیرهخوارِ بیهویت را بهعنوان بازیگری تعیینکننده معرفی میکنند، دیگر چیزی پنهان نمیماند و بهگونهٔ یقین دانسته میشود که چرخهٔ این بازی بهدست دیگری مدیریت میشود و خود آنان فقط مزدبگیرانی بیش نیستند. به همین دلیل است که حتی همان کسانی که تا دیروز از آنان حمایت میکردند، امروز در تحلیلهای سیاسی خود آنان را بخشی از پروژهٔ پاکستان برای ناامنساختن افغانستان میخوانند.
اما باید گفت: هر گروهی که بقای خود را در اتاقهای فکر استخبارات بیگانه و در تیتر رسانههای وابسته جستوجو کند، نه پرچمدار آزادی، بلکه ابزار اجرای اهداف دیگران است. تاریخ افغانستان بارها ثابت کرده است که مزدوری برای بیگانه، هرچند با شعارهای پرزرقوبرق آغاز شود، سرانجامی جز ذلت، رسوایی و نفرت عمومی ندارد.
امروز نیز کسانی که خود را «نجاتبخش» معرفی میکنند، اما صدایشان از بلندگوهای پاکستان و دستگاههای تبلیغاتی وابسته به ایاسای شنیده میشود، بیش از هر زمان دیگری چهرهٔ غلامی واقعی خود را آشکار ساختهاند؛ و ملت افغانستان بهخوبی میداند که کسی که برای منافع بیگانه شمشیر بکشد، هرگز برای منافع افغانستان نمیجنگد.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
