پاکستان در این اواخر با بی‌ثباتی شدید امنیتی، اقتصادی و سیاسی روبرو است. با وجود بسته شدن تمامی راه‌ها با افغانستان، فعالیت‌های گروه‌های مختلف مسلح در این کشور به گونه‌ای بی‌سابقه افزایش یافته است که نهادهای امنیتی و استخباراتی این کشور را با چالش‌های جدی مواجه کرده است. اما رژیم نظامی پاکستان باز هم برای پنهان کردن ناکامی‌های خود، گناه تمامی این رویدادها را به گردن افغانستان می‌اندازد و در همین راستا، شب ۲۱ فبروری، اهداف ملکی و یک مدرسه را در ولایات پکتیکا و ننگرهار توسط طیارات جت بمباران کرد و سپس با افتخار مسئولیت این حملات جنایتکارانه بر مقدسات و مردم عادی را بر عهده گرفت.
تقریباً تمامی افغان‌ها به این جنایت واکنش نشان داده و یک‌صدا ضمن محکوم کردن آن، از حکومت افغانستان خواستار حمله تلافی‌جویانه و از جامعه جهانی خواستار اقدامات جدی در برابر این جنایت شدند. اما در این میان، موضع‌گیری اعضا و حامیان گروه مقاومت نیز قابل توجه است. اعضای این گروه که با نام‌های مختلف در شبکه‌های اجتماعی فعالیت می‌کنند، نه تنها اکنون، بلکه پیش از این نیز حملات جنایتکارانه رژیم نظامی پاکستان را ستوده و از آن حمایت کرده بودند.
آدرس‌های مستعار مطبوعاتی اردو و استخبارات پاکستان نیز از فعالیت‌های تبلیغاتی این گروه حمایت کرده و نشرات آن‌ها را منتشر می‌کنند. این اقدامات، عادی نیست، بلکه نشان‌دهنده ارتباط عمیق میان گروه مقاومت و پاکستان است. مدتی پیش، حلقه بر اعضای گروه مقاومت در ایران تنگ شده بود که هم‌زمان با آن، روند انتقال آن‌ها به پاکستان آغاز شد. برخی از اعضای این گروه در پاکستان مستقر شده‌اند و همین امر آن‌ها را مجبور ساخته است تا از منافع پاکستان دفاع کنند.
از سوی دیگر، موضع‌گیری مبهم برخی دیگر از گروه‌های سیاسی و ائتلاف‌ها در برابر این جنایت پاکستان، این پرسش را مطرح می‌کند که تعریف سیاسی آن‌ها بر کدام اصل استوار است؟ آیا منافع اسلامی و ملی افغانستان برای آن‌ها مهم است یا منافع پاکستان و روابط آن‌ها با این کشور؟ در سیاست معاصر، اختلاف طبیعی است، اما زمانی که در برابر اقدام نظامی خارجی موضع‌گیری روشنی اتخاذ نشود، شک و تردیدهای بیشتری در مورد چنین گروه‌های سیاسی و ائتلاف‌ها به وجود می‌آید. مردم نیز دیگر دریافته‌اند که این جریان‌ها بر سر موضوع حاکمیت ملی معامله می‌کنند و در ازای امتیازات سیاسی، سکوت اختیار می‌کنند.
این جریان‌ها و ائتلاف‌ها باید بدانند که مشروعیت سیاسی تنها از طریق مخالفت به دست نمی‌آید، بلکه از طریق اتخاذ موضع مسئولانه در برابر مسائل ملی تقویت می‌شود. جریان‌هایی که می‌خواهند خود را به عنوان بدیل آینده مطرح کنند، اکنون این ادعا آن‌ها زیر سوال است، زیرا آن‌ها در موضوع تمامیت ارضی و امنیت مردمی، حاضر به هر گونه معامله با پاکستان و سایر کشورهایی هستند که به آن‌ها پناهندگی داده یا حمایتشان می‌کنند. این گروه‌های سیاسی و تبلیغاتی، موضع‌گیری‌های خود را تابع روابط خارجی، امتیازات کوتاه‌مدت و محاسبات تبلیغاتی قرار داده‌اند و همین چهره تاریک آن‌هاست.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
