پس از ترور یکی از قومندانان برجستهٔ گروهی موسوم به «مقاومت» در ایران، بار دیگر سۇلات جدی دربارهٔ آینده و سرنوشت این مخالفان در کشورهای همسایه مطرح شده است. این جریانها برای تأمین منافع خود، به آغوش همسایگان پناه بردند و برای آغاز شرارتها، هر شرط و خواستی آنان را پذیرفتند؛ در برابر خاک، ارزش‌ها، منافع ملی و مردم افغانستان، وارد بازی‌های ننگین و رسوا شدند. اما اکنون نه تنها اختلافات درونی‌شان وارد مرحله‌ای تازه و خونین شده، بلکه در میان دام‌ها و محاسبات همسایگان و دیگر بازیگران منطقه‌ای نیز با کشمکش‌های سخت دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
فساد، اختلاس، بی‌اخلاقی، رقابت‌ها، درگیری‌های داخلی، ترجیح منافع شخصی و انبوهی از اتهام‌ها و بدگویی‌ها، شکاف‌ها را در میان آنان هرچه عمیق‌تر ساخته است؛ تا جایی که امروز حتی به حذف فزیکی یک‌دیگر نیز روی آورده‌اند. پیش‌تر این کشمکش‌ها را در کشورهای غربی پیش می‌بردند، اما وقتی در آن‌جا به تفاهم نرسیدند و بازار و پشتیبانی نیافتند، ناگزیر به دامان کشورهای همسایه پناه بردند. همین پناه جویی، خود به عامل تشدید اختلافات داخلی بدل شد. شماری از آنان این اقدام را درست و به جا می‌دانند و آشکارا در کنار هر رفتار نادرست همسایگان می‌ایستند و برای آن توجیه و مشروعیت می‌تراشند؛ در مقابل، گروهی دیگر با این مسیر مخالف‌اند و باور دارند که از یک‌سو همسایگان آن‌گونه که انتظار می‌رود پشتیبان‌شان نخواهند بود و از سوی دیگر، چهره‌های واقعی و تاریک‌شان در داخل افغانستان بیش از پیش برملا می‌شود.
این درگیری‌ها و کشمکش‌ها، مسیر حرکت را از آنان گرفته، بر تلاش‌ها و تحرکات‌شان سایه انداخته و جمعیت اندک و نیم‌بندِ باقی‌مانده‌شان را تا آستانهٔ فروپاشی پیش برده است. نشانهٔ روشن این وضعیت، تحرکات اخیر آنان در کشورهای همسایه و در پی آن، موضع‌گیری‌های متضاد و متناقض در برابر یک‌دیگر است. گاهی از افشاگری علیه هم سخن می‌گویند، گاهی یک‌دیگر را به معامله‌گری، فساد و خیانت متهم می‌کنند و زمانی یک‌دیگر را تهدید می‌کنند؛ تا جایی که سرانجام، همانند آنچه بر سر «سریع» آمد، به حذف فزیکی یک‌دیگر تن می‌دهند. این روند، شوک سنگینی به همهٔ گروه‌های مخالف(چه در کشورهای همسایه و چه در غرب) وارد کرده و آنان را در گرداب نگرانی و بیم از آیندهٔ خود فرو برده است.
ادامهٔ این تحرکات، فعالیت‌های از پیش منزوی‌شدهٔ آنان را بیش از پیش به انزوا خواهد کشاند، چهره‌های واقعی‌شان را عریان می‌سازد و آنان را هرچه عمیق‌تر در باتلاق اختلافات داخلی و بازی‌های همسایگان گرفتار می‌کند. همسایگان نیز می‌کوشند آنان را در دام‌هایی بیندازند که راه گریزی از آن نداشته باشند؛ و اگر زمانی هم به فکر رهایی بیفتند، با سرنوشتی تلخ روبه‌رو خواهند شد، یا ترور گردند و یا زندانی شوند. امروز آنان در همان آب‌های گل‌آلودی غرق شده‌اند که خود برای غرق‌کردن مردم افغانستان گل‌آلود کرده بودند. قتل «سریع» را می‌توان آغاز روزهای سرنوشتِ تیره و بد آنان دانست، مخالفان با وضعیتی دشوارتر و ناگوارتر روبه‌رو خواهند شد.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
