بعد از کشمکش‌های چند ماه اخیر و تبادل آتش میان ملیشه‌های رژیم نظامی پاکستان و نیروهای حکومت افغانستان، رژیم پاکستان بار دیگر سراغ نقشهٔ تکراری خود رفته و گذرگاه‌ها میان افغانستان و پاکستان را بست تا شاید از این طریق بتواند خواسته‌های شوم خود را بر حکومت افغانستان تحمیل نماید.
بسته‌شدن گذرگاه‌ها نه‌تنها برای مردم افغانستان، بلکه برای مردم پاکستان نیز زیان‌های بزرگی به‌همراه داشت؛ اما این رژیم که مردم پاکستان را در اسارت خود دارد، تنها برای خوشنودی باداران غربی‌شان و پیاده‌نمودن پروژه‌های سپرده‌شده، بر مسدودماندن گذرگاه‌ها پافشاری نمود.
در همین‌جا بود که مسئولین حکومتی افغانستان، به‌منظور جلوگیری از تکرار چنین اتفاقات، به فکر ایجاد جایگزین برای تبادلات تجاری با پاکستان شدند و با دیگر کشورهای همسایه وارد گفتگو گردیدند؛ گفتگوهایی که در نتیجه به ایجاد راه‌های بدیل و رهایی افغانستان از وابسته‌گی به پاکستان انجامید.
رژیم نظامی پاکستان با خلط‌کردن مسائل اقتصادی با سیاست و مسدودساختن گذرگاه‌ها، تلاش داشت تا بر افغانستان فشار وارد کند؛ رویایی دست‌نیافتنی که پیوسته با تهدیدات مستقیم و غیرمستقیم در مورد تغییر رژیم در افغانستان همراه بوده است.
در این پروژهٔ از پیش شکست‌خورده، مخالفین حکومت افغانستان نیز اعم از مدعیان «جبهه مقاومت» و «جبهه آزادی» حضور پررنگی دارند؛ به‌گونه‌ای که هر یک در کمپاین‌های گستردهٔ مجازی، سخن از تغییر نظام در افغانستان به میان آورده و چهره‌هایی را برای رهبری حکومت پسادولت فعلی کاندید نموده‌اند.
رژیم پاکستان در تازه‌ترین اقدامات خود علیه نظام فعلی افغانستان، دست به فعالیت‌های گسترده‌ای زده است؛ از جمله: بسته‌کردن گذرگاه‌ها با افغانستان، حمایت همه‌جانبه از مخالفین نظام فعلی و راه‌اندازی کمپاین‌های وسیع مجازی تحت عناوین مختلف با همکاری مخالفین حکومت افغانستان.
ناگفته نماند که بسته‌شدن گذرگاه‌ها هرچند در روزهای آغازین به ضرر جانبین بود، اما با جایگزینی راه‌های بدیل توسط حکومت افغانستان برای تجار و سرمایه‌گذاران، و همچنین فرارسیدن فصل برداشت و صادرات میوه‌های پاکستانی، معادلات این رژیم را به‌طور کامل برهم زد.
بله! تنها بعد از چند روز از مسدودشدن گذرگاه‌ها، با فرارسیدن فصل برداشت میوه‌های پاکستان، صدها موتر مملو از میوه‌جات با دروازه‌های بستهٔ گذرگاه‌ها روبه‌رو شدند که در نتیجه میلیاردها روپیه خساره برای تجار پاکستانی وارد نمود.
پاکستان پس از روبه‌روشدن با فشارهای مردمی، ناچار درخواست بازگشایی گذرگاه‌ها را مطرح کرد؛ درخواستی که این‌بار از سوی حکومت افغانستان رد شد، زیرا به گفتهٔ حکومت، گذرگاه‌ها تنها زمانی باز خواهد شد که جانب پاکستان تضمین قوی برای عدم استفادهٔ سیاسی از این گذرگاه‌ها ارائه کند.
و بدین‌گونه، نقشه‌ای که رژیم پاکستان برای تحمیل فشار بر حکومت افغانستان طرح‌ریزی کرده بود و مخالفین حکومت افغانستان از آن به‌عنوان ابزاری جهت تغییر نظام یاد می‌کردند، به بلای جان خودشان تبدیل شد؛ نه‌تنها خسارات سنگین مالی بر جای گذاشت، بلکه رژیم استبدادی پاکستان را نیز به‌گونهٔ بی‌پیشینه‌ای تحت فشار قرار داد.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
