مقاومت، مبارزه، دفاع، استقامت و پایداری کلمات سنگین و پرمعنا هستند که تنها شایسته توصیف نبردهای واقعی و مقدس در برابر دشمن میباشند.
استفاده از این واژگان زمانی معنا پیدا میکند که فرد یا گروهی در میدان عمل، با حضور واقعی، برای اهداف مشروع خود تلاش کرده و دشمن را تحت فشار قرار دهد.
با توجه به وضعیت کنونی افغانستان، ثبات و حاکمیت نظام اسلامی، حمایت گسترده ملت، امنیت سرتاسری و انسجام نیروهای مجاهد، کاملاً روشن است که گروههای شر و فساد، فاقد کوچکترین توانایی برای تغییر وضعیت کنونی هستند.
این گروهها، که نام مقاومت بر خود نهادهاند، نه جغرافیای مشخصی برای جنگ دارند و نه حمایت مردمی که مشروعیت آنها را تقویت کند.
شواهد موجود نشان میدهند که اختلافات داخلی میان رهبران این گروهها و بزدلی آنها در مواجهه با واقعیتهای میدان نبرد، عملاً امکان هرگونه موفقیت را از آنها سلب کرده است.
در حالی که نظام اسلامی، کنترل کامل بر جغرافیای کشور دارد و از حمایت ملت بهرهمند است، بغاوتگران حتی توان یافتن محلی برای مخفی شدن را نیز ندارند.
شعارهای مقاومت و مبارزه از سوی این گروهها بیشتر جنبه تبلیغاتی دارد و هیچ واقعیت عینیای پشت آن نیست.
ملت افغانستان بهوضوح درک کرده است که اقدامات این گروهها نهتنها نتیجهای برای آنها به همراه ندارد، بلکه به منزله نابودی خودشان است.
برخی از حامیان پیشین این گروهها نیز، با مشاهده وضعیت واقعی، از حمایت دست کشیده و بازگشت به کشور و زندگی در سایه نظام اسلامی را ترجیح دادهاند.
حتی در میان تحلیلگران و روزنامهنگاران طرفدار این گروهها، شکافها و انتقادات شدید علیه رهبران آنان دیده میشود که این خود نشانهای از آشکار شدن حقیقت است.
ملت افغانستان، آگاهانه و با ایمان به آرمانهای دینی و ملی خود، باور دارد که هیچ حرکت شورشی توانایی خدشهدار کردن استحکام نظام اسلامی را ندارد.
بغاوتها و فتنههای این گروهها، جز تباهی خودشان، نتیجه دیگری در پی نخواهد داشت.
در پایان، نظام اسلامی از باب وظیفه دینی خود، یک بار دیگر رهبران و اعضای این گروهها را به بازگشت به آغوش ملت و زندگی عزتمندانه در چارچوب نظام اسلامی دعوت میکند.
بازگشت به مسیر صلح و همکاری، نهتنها به نفع آنها، بلکه به نفع تمام ملت افغانستان خواهد بود.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
