در میدان سیاسی، انتقاد سالم از پالیسی‌ها و عملکرد حکومت‌ها امری طبیعی و قابل قبول است؛ اما زمانی که این انتقادها به مخالفت‌های عقده‌مندانه مبدل شود و تا سرحد ایستادن در برابر منافع علیای کشور، دستاوردهای نظامی و حتی دفاع و توجیه سنگرهای دشمن پیش برود، دیگر این عمل از مخالفت سیاسی خارج می‎شود و به‌ گونهٔ مستقیم رنگ و بوی خیانت ملی به خود می‌گیرد. حملات اخیر طیاره‌های درون حکومت افغانستان بر مراکز داعش و ملیشه‌های اربکیِ وابسته به استخبارات پاکستان در پشتونخوا و بلوچستان، یک اقدام مشروع دفاعی بود که به هدف سرکوب دشمنان کشور، با موفقیت کامل به انجام رسید.

در برابر این دستاورد بزرگ نظامی و حملهٔ دقیق و موفق نیروهای افغان در قلب مواضع دشمن، واکنش‌های جبههٔ متحد و جبههٔ مقاومت واقعاً مایهٔ تأسف و انزجار هر افغان باوجدان است. این جبهات به‌ جای آن‌که از چنین دفاع قاطعانه‌ای از امنیت مردم و تمامیت ارضی کشور حمایت کنند، از پایتخت‌های کشورهای خارجی اعلامیه‌هایی صادر می‌کنند که در آن مداخلات و حملات نظامی پاکستان توجیه می‌شود و با پیروزی نظامی کشور مخالفت می‎کنند.

این‌که رهبران این جبهات حملات نیروهای افغان را محکوم می‌کنند و حملات حلقات استخباراتی بیگانه علیه کشور توجیه می‎کند، به‌ خوبی نشان می‌دهد که وجدان آنان در برابر چند دالر و امتیازات خارجی فروخته شده است. این رهبران و جنرالان فروخته‌شده تنها زمانی صدای خود را بلند می‌کنند و موضع می‌گیرند که جواب کوبندهٔ افغانستان، منافع باداران خارجی‌شان را در معرض خطر قرار دهد. این موضوع مایهٔ شرمساری و بدنامی تاریخی است که فردی با مشاهدهٔ قدرت نظامی کشور خود، در برابر آن موضع بگیرد.

بیش از همه جای تأسف این است که بسیاری از رهبران و مقام‌های نظامی این جبهات تا دیروز در داخل کشور، زیر نام مبارزه با رژیم نظامی پاکستان، جوانان را به میدان‌های جنگ می‌فرستادند و خود را مدافعان وطن می‌خواندند؛ اما امروز در بدل دفترها، موترها و پول در برخی شهرهای پاکستان، به بخشی از شبکه‌نفوذی آن کشور مبدل شده‌اند. آنان در کنار چهره‌های بانفوذ استخبارات پاکستان، همانند محافظ رفت‌وآمد می‌کنند؛ اما در حقیقت، علیه افغانستان برنامه‌ریزی می‌کنند و نمی‌خواهند کشورشان مستقل و حکومت افغانستان مقتدر و نیرومند باشد.

هیچ‌گونه اختلاف سیاسی با حکومت افغانستان هرگز نمی‌تواند توجیهی برای حمایت، دفاع یا سفیدنمایی کشتارها و مداخلات دشمنان کشور و اردوی اجیر آنان باشد. هر افغانی که حتی یک روز از آب و نان این سرزمین مقدس خورده باشد، هرگز بازی‌های ناپاک و حملات پاکستان علیه افغانستان را توجیه نخواهد کرد و همچنان حملات نیروهای هوایی افغانستان بر مراکز گروه‌های اجیری چون داعش و اربکی‌ها را محکوم نخواهد کرد.

باید به‌ صراحت گفته شود که مواضع پاکستان‌گرایانهٔ این جبهات و چنین تلاش‌های ذلیلانه برای غلامی، تنها مسبب رسوایی و ذلت بیشتر آنان در میان مردم افغانستان خواهد شد. مردم افغانستان امروز به‌ خوبی می‌دانند که چه کسانی برای بقا، عزت و برتری نظامی کشور جان‌فشانی می‌کنند و چه کسانی سوخت جنگ‌های تحمیلی بیگانگان هستند. نیروهای افغان در حملات اخیر خود، اهداف مهم و مطلوب خویش را با دقت کامل از میان بردند و ثابت ساختند که توانایی نظامی کشور در برابر هیچ طرفی اعتنا نمی‎کند؛ در حالی‌که برای این جبهات چیزی جز ننگ تاریخی و داغ غلامی باقی نخواهد ماند.

توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.

Share.
Leave A Reply

Exit mobile version