افغانستان به دلیل چندین دهه جنگ، بیثباتی، اشغال و مداخلات بیگانگان، متحمل خسارات بزرگ انسانی، اقتصادی و اجتماعی شده است. بزرگترین قربانیان این جنگها مردم عام افغانستان بودند؛ مردمی که عزیزان خود را از دست دادند، از خانههایشان بیجا شدند و با مشکلات اقتصادی و چالشهای متعدد دیگر مواجه گشتند. تداوم طولانیمدت جنگها بر پیشرفت، تعلیم و تربیه، اقتصاد، وحدت ملی و سایر بخشهای کشور تأثیرات عمیقی گذاشته است.
بنابراین، هر آن صدا و موقفی که بار دیگر افغانها را به سوی جنگ داخلی سوق میدهد، باید با دقت بسیار ارزیابی شود. ابراز نظر در چارچوب مصالح شرعی و ملی حق هر کسی است، اما تبلیغ خشونت و جنگ میتواند برای آینده کشور خطرناک تمام شود. آغاز دوباره جنگ نه تنها مشکلات سیاسی را حل نمیکند، بلکه دشواریهای مردم را بیش از پیش افزایش میدهد.
امروزه مردم افغانستان از تجربیات تلخ دهههای گذشته درس گرفتهاند. مردم میدانند که جنگهای داخلی صرفاً به ضرر افغانستان است؛ همین آگاهی باعث شده است که اکثر افغانها به جای جنگ، خواهان ثبات، گفتگو و وحدت ملی باشند و نخواهند که بار دیگر گروههای مخالف، وضعیت کنونی افغانستان را بحرانی سازند.
تاریخ نشان داده است که افغانستان بارها به میدان رقابتهای منطقهای و جهانی مبدل گشته و پیامدهای مداخلات خارجی بر کشور بسیار سنگین تمام شده است. پژوهشها و گزارشهای بینالمللی نیز به این نکته اشاره میکنند که تقابلهای منطقهای و رقابتهای خارجی بر امنیت و ثبات افغانستان تأثیر داشته است و اگر بار دیگر چنین تجربیات تلخی تکرار شود، زیان آن به مراتب بیشتر از گذشته خواهد بود.
آینده افغانستان نباید بر بنیاد جنگ، نفرت و انتقام، بلکه باید بر اساس منافع اسلامی و ملی، احترام متقابل و کار مشترک بنا شود. ملت افغان بیش از هر چیز دیگری خواهان نظام شرعی، صلح، امنیت، رشد اقتصادی و زندگی مرفه برای فرزندان خویش است. هر کسی که به جای جنگ، صدای صلح، تفاهم و وحدت ملی را بلند میکند، میتواند نقش مؤثری در ثبات و پیشرفت کشور ایفا نماید.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
