نویسنده: سائس سعیدی تاریخ پاکستان ثابت ساخته است که این کشور سیاست خصمانهای در قبال کشورهای همسایهای خود داشته است. از اوائل تسلط امارت اسلامی به جغرافیای افغانستان این کشور در مجامع بین المللی برای تخریب وجهه امارت اسلامی در جهان کمر بستند و خواستند چهرهای غیر واقعی از امارت اسلامی به جهانیان ابلاغ کنند. بعد از اینکه در مجامع بین المللی افواهات بدون دلیل مقامات پاکستان را دستگاه دیپلماسی امارت اسلامی با دلائل مقنعه خنثی نمود در پی دسیسهای جدیدی که اخراج مهاجران افغان بود شروع کردند و به وجه ظالمانهای که با هیچ قانون و قاموسی تطابق نداشتند با مهاجرین برخورد نمودند و حتی آنها را از امکانات اولیهای محروم گذاشتند. تمام این سیاستهای دوگانه و بدور از فرامین اسلامی دولت پاکستان دست به دست هم داده منجر به نارضایتی ملت مسلمان آن شده و دست به سلاح بر علیه دولتشان برده است؛ اما دولت پاکستان بناء به ناتوانی در مهار این فاجعه و بجای شنیدن مشکلات ملتش هرزگاهی بار ضعف و برف بام خود را به بام دولت افغانستان پرتاب کرده است و با این وجهه در پی شانه خالی کردن از مسئولیت خود در قبال ملتش هستند. این سلسله توطئه دولت پاکستان علیه امارت اسلامی ادامه داشته و در این اواخر به تاریخ ۲۶ مارچ ۲۰۲۴ حملهای در پاکستان صورت گرفت که منجر به کشته شدن ۵ انجینر چینی و یک شهروند پاکستان شد. پاکستان بجای احساس مسئولیت و پذیرفتن کوتاهی در تامین امنیت انجینران چینی و شهروندانش در پیشانه خالی کردن از این حادثه است و در جستجوی دسیسهای است تا این حرف را به بیجینگ بقبولاند که این حمله در خاک افغانستان طراحی شده است و با تمام توان در پی تخریب روابط امارت اسلامی با چین برآمده و میخواهد رابطهای کابل و بیجینگ را خدشهدار سازد. به تازگی ذبیح الله مجاهد سخنگوی امارت اسلامی در واکنش به این توطئه پاکستان به طلوع نیوز چنین بیان داشته است که پاکستان با نشر اخباری دربارهی حمله بر مهندسان چینی در پاکستان به دنبال ایجاد بیاعتمادی میان چین و امارت اسلامی است. وی افزوده است که کشته شدن مهندسان چینی به افغانستان ارتباط ندارد و موضوع داخلی پاکستان است. این بیانات سخنگوی امارت اسلامی نشئت گرفته از مطالعه دقیق آن از سیاست پاکستان میباشد. دقیقا چهار فصل پاکستان (اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی) خزان گشته است برای کاهش این کولهبار سنگین، دولتمردان آن سیاست گلآلود کردن آب و ماهی گرفتن از آن را به پیش گرفته است. علت اینکه دولت پاکستان روی این حادثه زیاد فوکس نموده است این میباشد که واقعیت امر را درک نموده است که در قبال امنیت انجینران چینی نهایت کوتاهی و ضعف را از خود نشان داده است و این حادثه منجر به بیاعتمادی میان اسلام آباد و بیجینگ و در اخیر مسبب توقف پروژههای بزرگ اقتصادی چین در پاکستان خواهد شد و این بزرگترین ضربه اقتصادی و امنیتی به دولت حاکم خواهد بود، دولت پاکستان برای اینکه بتواند اعتماد بیجینگ را دوباره به دست بیاورد، آمادهای قربانی کردن هر دولت و دادن هزینهای گزاف در این راه هستند که در این راستا کمهزینهترین گزینه برای دولت پاکستان کشاندن دامن افغانستان در این حادثه است. اما بیجینگ که حقیقت امر را میداند که پاکستان در این حادثه با وجهه غیر حقیقی خود ظاهر شده است، به همین علت گامهای محتاطانه و استوار برمیدارد تا شکار اسلام آباد نشود چون درک نموده است که سیاست قاطع امارت اسلامی این است که به هیچ گروهی اجازه نمیدهد تا از خاک افغانستان برای کشورهای جهان و منطقه مشکل ایجاد کنند. به همین اساس پاکستان در هر منجلاب که بخواهد برای پنهان شدن از مسئولیت این حادثه فرو برود، سرانجام و فرجام آن بیجینگ آنها را مورد بازپرس قرار خواهد داد نه امارت اسلامی را پس بهتر است دست از دراز کردن انگشت اتهام بسوی دولت افغانستان بردارد.
