در بیرون از مرزهای افغانستان، شماری از مقامات پیشین جمهوریت فروپاشیده که امروز خود را در صف مخالفان حکومت سرپرست فعلی قرار دادهاند، تلاش میکنند تا گذشتهٔ سیاه و کارنامههای ننگین خود را پنهان کنند. آنان میکوشند با فریب افکار عمومی، چهرهٔ خود را بهعنوان نزدیکترین و دلسوزترین یاران مردم معرفی کرده و از این راه، محبوبیتی را که سالها پیش از دست دادهاند دوباره بهدست آورند. این افراد بر این گماناند که طی نزدیک به چهار سال گذشته، نگاه مردم تغییر کرده و جنایات و ظلمهایی که در حق آنان روا داشتهاند، فراموش کردهاند.
در میان این چهرهها، نام حلیم فدایی والی پیشین ولایتهای خوست، میدان وردک و لوگر بیش از دیگران، گاهی با موضعگیریهای مشابه، در پی آن است که تمام جنایتها و ظلمهایی را که در دوران مأموریتش، در همکاری مستقیم با نیروهای آمریکایی و دیگر خارجیها، بر مردم بیدفاع این ولایتها روا داشت، بپوشاند. در زمان حکومت او، صدها و بلکه هزاران انسان بیگناه، در عملیاتهای شبانه، چاپهها و عملیاتهای نظامی، بمبارانهای هوایی و آتشباری توپخانه نیروهای مشترک داخلی و خارجی، جان خود را از دست دادند. خانههای بیشماری ویران شد و هزاران تن از مردم بیگناه به زندانهای مخوفی چون بگرام و پلچرخی سپرده شدند و زیر شکنجههای وحشیانه قرار گرفتند.
با این همه، امروز همان فدایی تلاش میکند گذشتهٔ تاریک خود را پنهان کرده و در قامت فردی دلسوز و محبوب جلوه کند. در حالی که او در زمان قدرت، مستقیم یا غیرمستقیم در قتل، شکنجه و آزار هزاران شهروند بیدفاع دخیل بود و برای حفظ کرسیاش، همواره به دنبال توجیه این جنایتها میگشت. البته او تنها نمونه نیست؛ صدها و حتی هزاران مقام دیگر نیز بودند که دستانشان به خون بیگناهان آغشته شد، با همان خون کاخهای مجلل ساختند و زیر چتر اشغال، فریاد هر آزادیخواه افغان را در گلو خفه کردند.
این مقامات، پس از فروپاشی جمهوریت، لانهها و تختهای پوشالی قدرت خود را از دست دادند و به خارج گریختند. اکنون از همانجا، شب و روز برای برافروختن دوبارهٔ آتش جنگ و فتنه در افغانستان تلاش میکنند، مردم را به خشونت فرامیخوانند و میکوشند بار دیگر رودخانههای خون را در این سرزمین جاری سازند. اما این بار با موجی از نفرت و انزجار عمیق مردم روبهرو هستند، تا آنجا که حتی سخنان بهظاهر نیک آنان نیز در نظر مردم ناخوشایند جلوه میکند. آنان امروز در پی تطهیر گذشته و تغییر چهره و کارنامهٔ خود در ذهن مردم و در اوراق تاریخاند.
با این حال، مردم و تاریخ هرگز ظلم و جنایت چهرهها، گروهها و احزاب ستمگر و جنایتپیشه را نه فراموش میکنند و نه میبخشند. اکنون افغانها بهخوبی دریافتهاند که این افراد با چهرههای چندگانه و ریاکارانه، چه سیمای واقعی داشته و دارند. آنان دیگر هرگز سرنوشت خویش و کشورشان را به دست چنین جنایتکاران و چهرههای فاسد و واپسگرا نخواهند سپرد. بهگونهای که حتی ممکن است اجازه ندهند پیکر بیجانشان در خاک این سرزمین آرام گیرد؛ چرا که خیانت آنان به این سرزمین، آنقدر عمیق است که حتی یک وجب خاک برای گورشان هم باقی نگذاشته است.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
