توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
مفهوم «حقوق بشر» در عصر حاضر، واژهایست پر تکرار و بحث برانگیز؛ از یک سو، مدعیان آن با ژستهای انساندوستانه، از آن به عنوان ابزاری برای محکوم کردن کشورها، گروههای جهادی آزاده و مخالف غرب استفاده میکنند.
از سوی دیگر، عملکرد همین مدعیان در برابر واقعیتهای تلخ جهان، مانند جنایات جنگی در کشورهای اسلامی مثل افغانستان، فلسطین، سوریه و عراق و نقض حاکمیت ارضی، پرده از صداقت نداشته و ادعای پوچ از عدالتشان برمیدارد.
نمونهی بارز این تناقض در مورد افغانستان به وضوح قابل لمس است؛ کسانی که در دوران جمهوریت و حضور نظامی غربیهای اشغالگر، چشم بر جنایات هولناک آنها بسته و اشغال را با نامهای مختلفی توجیه میکردند اما حالا با به قدرت رسیدن حکومت مردم (امارت اسلامی)، نظریهیشان ۱۸۰ درجه تغییر کرده است.
این داعیان جنایتکار حقوق بشر، با ابزار شیطانی که آن را «حقوق و آزادی» مینامند، با سیاستهای نظام اسلامی به مخالفت برخاسته و راه بغاوت را در پیش گرفتهاند؛ این در حالیست که امارت اسلامی در مدت زمان کوتاهی توانسته به پیشرفتهای قابل توجهی در زمینه امنیت، مبارزه با فساد و برقراری نظم دست یابد؛ موفقیتهایی که دولت پیشین با حمایت تمام و کمال غرب، در بیست سال نتوانست به دست آورد.
جهان امروز شاهد نمایش تلخ بغاوتگرانیست که با پرچم دروغین «حقوق بشر، حقوق زنان و حقوق…» به جنگ علیه امارت اسلامی و مردم مستقل آن آمدهاند.
این مدعیان دروغین که در زمان اشغال، در مقابل جنایات هولناک غرب و متحدانش سکوت بیشرمانهای اختیار کرده بودند، امروز با وقاحت تمام علیه امارت اسلامی بغاوت کرده و خود را صاحب اختیارِ ملت آزادهی افغانستان میدانند و برایشان تعیین تکلیف میکنند.
اما حقیقت چیزی جز حفظ منافع نامشروع قدرتهای اشغالگر جهانی و ممانعت از هرگونه مقاومت در برابر زیادهخواهی آنها نیست؛ این بغاوتگران که دست پرورده نظام سلطه و استعمار هستند، برای رسیدن به این هدف پلید از هیچ جنایتی دریغ نمیورزند؛ از تحریف واقعیت و سیاهنمایی گرفته تا حمایت علنی از اشغال و ایجاد بیثباتی در کشور.
رهبر کمعقل بغاوتگران که علیه امارت اسلامی از اسرائیل طلبکمک کرده بود و حمله حماس به اشغالگران صهیونیستی را یک حمله تروریستی دانسته بود، حمایت خود از اسرائیل را برای مردم نمایان کرد و حمایت بیدریغ آنها از رژیم کودککش اسرائیل با چشمپوشی از تمام جنایاتش، نشان دهندهی استاندارد دوگانه و ریاکارانهی آنهاست.
آنها که با چشم پوشی بر کشتار مردم بیگناه یمن، فلسطین، سوریه و عراق، دم از حقوق زنان افغانستان میزنند، فراموش کردهاند که ملتهای آگاه و بیدار فریب این شعارهای دروغین را نمیخورند و در کنار امارت، با اتحاد و همبستگی، در برابر زیادهخواهیهای استکبار جهانی و دست نشاندههایشان ایستادگی میکنند و نقشههای شوم دشمنان اسلام و بشریت را نقش بر آب خواهند کرد.
مردم آزاده و حقیقتجو با بررسی عملکرد مدعیان حقوق بشر در سطح جهانی، به سادگی دریافتهاند که مفهوم حقوق بشر بیشتر به عنوان ابزاری برای اعمال فشار بر کشورهای مستقل به خصوص کشورهای اسلامی و پیشبرد اهداف سیاسی و اقتصادی غرب استفاده میشود.
آنها دریافتهاند که رسانههای غربی با سانسور اخبار، بزرگنمایی رویدادهای بغاوتگران و تضعیف دستاوردهای امارت، تلاش میکنند تا همواره تصویری ایدهآل از غرب و سیاستهای آن ارائه دهند و حکومتهای اسلامی را عقبافتاده نشان دهند.
پس ضروری است که با گذر از شعارزدگی، سیاستزدگی و با افزایش آگاهی عمومی و مقابله با تبلیغات یکجانبه رسانههای حامی بغاوتگران، زمینه را برای آزادی در تفکر صحیح و منصفانه نسبت به مسائل افغانستان و شناخت دقیقترِ بغاوتگران فراهم کنیم و اجازه ندهیم تا بغاوتگران با شعارهای شیطانی «حقوق بشر» مردم به سوی تاریکیهای جهان غرب سوق دهند.
