نویسنده: سائس سعیدی در این روزها یک بار دیگر نام مستعار افغانستان (قبرستان امپراتوریها) زبان زد جهانیان شده است، از هر کنفوکنار فراعنهای زمان با صدای لرزان در پیتوجیه شکستشان، این سرزمین را تسخیر ناپذیر و رسیدن به قلههای سر به فلک کشیده آن را امر صعب و دشوار بیان کرده است. بلی! افغانستان سرزمینی است که نقشه های قدرتهای بزرگ را همیشه نقش بر آب کرده است. افغانستان شرایط جغرافیایی و تاریخچه عجیب و غریبی دارد، همواره در مسیر تاریخ، تلاطم امواج دریایی خروشان استکبار ستیزی این ملت، متجاوزان پرغرور خارجی را در سرزمینهای کوهستانی و ناهموار خود درنوردیده است تا اینکه غرور سر به فلک کشیدهای بَدو ورود مستکبرین را در اخیر با خاک یک سان نموده است. این حقیقتی است که باید هر طمع کننده این سرزمین خط زرین و درشت (قبرستان امپراتوریها) را بخواند بعد چشم طمع به این خطه تسخیر ناپذیر بدوزد؛ اما متاسفانه سیاستمداران کشورها که حال و هوای قدرت آنها را مدهوش میکنند هویت خود و کارنامهای دیگران را به باد فراموشی میسپارد به تازگی و مکررا رئیس جمهور آمریکا “جوبایدن” بعد از آن شکست خفتبار خود بیان داشته است که: “افغانستان قبرستان امپراتوریها است” این واقعیت غیر قابل انکاری است که امروز دوست و دشمن مجبور به اذعان و اظهار آن شده است؛ از فروریختن کاخ و کوخ امپراطوری جهانشمول بزرگ انگلیس گرفته که شان و شوکت آن قدرتجهانی را افغانها با خاک یکسان نمود، تا اشغال مصیبت بار ۱۰ ساله افغانستان در دهه ۱۹۸۰ میلادی توسط اتحاد جماهیر شوروی که به رمز ناکامی و لکهای سیاه بر جبین تاریخ کل پروژهای شوروی مبدل گردید، باتلاقی که سیر صعودی اتحاد جماهیر شوروی را به کشور روسیه هبوط و نزول داد. بعد از شکست شوروی حکام کشور آمریکا را هوای قدرت و یورش به این سرزمین سراسیمه نمودند تا اینکه به سراغ نبردهای داغ این سرزمین ورود کردند، بعد از این حمله با تمام توپ و تانگ و زور و قوت که داشتند هر روز علائم شکست و پسرفت لشکر غرب بیشتر از قبل مشاهده میشد تا اینکه در سال ۲۰۲۱ بعد از مذاکرات که با امارت اسلامی داشت تن به شکست داد و در نیمههای شب از این سرزمین پا به فرار گذاشت. حالا بعد از سه سال از آن فرار ذلتبار رئیس جمهور آمریکا شکست خود را مکررا با جمله افغانستان قبرستان امپراتوریها هست می پذیرد. در این میان تفلههای لشکر آمریکا که با سیما و صورت افغان در واقع اهریمن و شیطان هستند که در طول بیست سال پیشمرگهای لشکر آمریکا قرار گرفته بودند این جمله (قبرستان امپراتوریها) را نپذیرفته و به رد تاریخ شگوفای این سرزمین کمر بسته است؛ بلی! باید چنین نظری داشته باشند چون مکمل جمله قبرستان امپراتوریها؛ قبرستان مزدوران اشغالگران هستند در هر دوره از اشغال این سرزمین به سرنوشت که اشغالگران مواجه شدند به ایادی جهان کفر همان اَبر تیرهوتار سایه سنگین خود را افکنده است؛ پس باید درد این قشر که از چشم بادار خود افتاده است درک کرد و مراتب غمشریکی را به آنها شریک ساخت.
