ملتها در خارج از جغرافیای خود با ویژگیها و نشانههای خاصی شناخته میشوند که در این میان هویت ملی از اهمیت بیشتری برخوردار است و بهترین وسیله برای شناسایی به شمار میرود، همین هویت است که براساس آن اسناد هویتی مانند شناسنامه صادر میشود و دیگر کشورها نیز براساس همین هویت با افراد تعامل میکنند.
در سایر کشورهای جهان و منطقه، مسئله هویت ملی یک خط قرمز به شمار میرود و هیچکس جرأت بحث و مجادله پیرامون آن را ندارد و نمیتواند آن را انکار کند، اما طی چند دهه اخیر در افغانستان، پیروان گروه شر و فساد بهمنظور کسب قدرت، حفظ حاکمیت و انزوای اجتماعی این خط قرمز را زیر پا گذاشتهاند و همچنین در گذشته بحثهای زیادی را در این زمینه مطرح کرده و حتی تظاهراتی را نیز به راه انداختهاند.
در جریان بیست سال حکومت جمهوریت سرنگونشده موضوع هویت ملی بهعنوان یک معضل و بحث جنجالی مطرح میشد، افرادی که در آن زمان در قدرت بودند و اکنون تحت عنوان گروه شر و فساد گرد هم آمدهاند همواره هویت افغانی را انکار کردهاند، آنها بر این باور بوده/هستند که هویت ملی تحت نام افغان تنها به یک قوم خاص تعلق دارد، بر همین اساس نه تنها هویت افغانی را رد میکنند، بلکه موجودیت جغرافیایی وسیع افغانستان را نیز نمیپذیرند.
در دو دهه گذشته، زمانی که این گروه قدرت را در دست داشت، بهطور علنی هویت ملی افغان را انکار میکرد و با آن مخالفت میورزید، اکنون آنها در این مورد با موضعی غیرثابت روبرو هستند، از یک طرف کلمه افغان را به قوم پشتون محدود میدانند و از سوی دیگر ادعا دارند که جبهه آنها ملی است و از همه افغانها تشکیل شده است.
احمد مسعود رهبر گروه شر و فساد، خود نیز درباره هویت افغان موضعگیری مشخصی ندارد، او در مصاحبهای با یک رسانه خصوصی اعلام کرده بود که هرگز شناسنامه الکترونیکی افغانستان را دریافت نخواهد کرد، وی معتقد است که این شناسنامهها با وحدت ملی و منافع ملی در تضاد قرار دارند. درحالی که عوامل شر و فساد از یکسو مخالف همین منافع ملی هستند و از سوی دیگر تحت نام منافع ملی میخواهند بر مردم حاکم شوند.
حامیان گروه شر و فساد نهتنها در برابر هویت ملی موضع ثابتی ندارند، بلکه تاریخ پرافتخار افغانستان را نیز قربانی بیگانگان میکنند. مدتی پیش یکی از شاعران این گروه بخشهای بزرگی از افغانستان را تحت عنوان خراسان به ایران پیوند داد. دشمنی و موضعگیری ناپایدار گروههای شر و فساد در برابر منافع ملی زمانی آشکارتر شد که رهبر آنها در رسانهها از تیم ملی کریکت حمایت کرد، اما دوستان نزدیک او همان تیم را متعلق به یک قوم خاص دانسته و در مخالفت با آن، بحثهایی را به راه انداختند.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
