توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
علم جامعهشناسی به ما میآموزاند که یکی از موارد حیاتی و عوامل اساسی حیات و بقای جوامع انسانی، زندهنگهداری حافظه جمعی شهروندان نسبت به حوادث تلخ و ناگوار کشورشان میباشد.
از آنجائیکه ما در تاریخ کشور خود نمونههای فراوانی از بغاوتگران کنونی که یک زمانی اریکهی قدرت را تصاحب نموده بودند و انواع مظالم را مرتکب شده بودند، داریم؛ لازماً باید چهرههای واقعی شان را به هموطنان معرفی نمائیم تا فریب این گروه شربیشه و ویراناندیشه را نخورند.
حافظه جمعی در واقعیت به مثابهی میدانی از میدانهای نبرد فکری و فرهنگی دانسته میشود که نباید هرگز از مظالم دشمنان، خالی و پاک شود. هویداست که هموطنان ما چون به واقعیت بغاوتگران پی میبرند، مانند تیری که از کمان بهسرعت بیرون میشود، آنها نیز از وقوع در دائره بغاوت نفرت دارند و با سرعت فاصله میگیرند.
نسلی که به خاطر مشاغل دنیوی، حوادث تلخ گذشته را یا قصداً و یا سهواً به باد فراموشی میسپارد و چهره واقعی دشمنان طاووسگونهی خود را که هر لحظه رنگوخو عوض میکنند، به یاد نمیآورد، خیلی زود و بهراحتی طعمهی دشمنان خونخوار قرار میگیرد و دوباره با سرنوشتی که آن را فراموش کرده بود، دستوپنجه نرم خواهد نمود.
بههمین دلیل بیش از هر زمانی، نیاز مبرم و شدید احساس میشود که نویسندگان و قلمبهدستان کوشا و پویا در رونمایی از چهره واقعی بغاوتگران و آشوببیشهگان، همت بیشتر بهخرج دهند و نگذارند افراد سیهاندیش، سفاک و خونخوار ملت را به عنوان بازیچهی شعارهای مزخرف خود قرار دهد.
هرچند قباحت، شناعت و نفرت از بغاوتگران در رگوپی ملت ما به وضوح دیده میشود اما تلاش در زمینهی معرفی بیشتر این گروه بیثمر نخواهد بود. البته لازم به ذکر است کسانی که به نحوی تلاش میورزند تا کارنامههای ننگین رهبران پوشالی بغاوتگران را خوشنما سازند تا بهخورد ملت و رعیت دهند، در واقع آب در هاون میکوبند و بس!.
نام مقاومت با بندگی به دیگران گره خورده است؛ بغاوت شان از پذیرش نظام اسلامی به معنای بردگی بیگانهگان و اطاعت از دشمنان میباشد، گروهی که با تمام امکانات در دستداشتهی خود نتوانست حتی یک هفته بهخوبی استقامت و پایداری از خود نشان دهد، پس از فرار شرمآور خود اکنون در تاجیکستان برای دفاع از کشور مقاومت و جانفشانی میکند!
اسم مقاومت بهطور کلی نابود خواهد شد؛ دیری نخواهد گذشت که این گروه غلامفطرت و بردهسرشت بهدلیل سرخم نمودن به این و آن، در معرض اضمحلال و فروپاشی عمیقی قرار خواهد گرفت، تاجیکستان که یگانه پناهگاه امن رهبران پوشالی این گروه بود، از حمایت و حفاظت شان به تنگ آمده است و انشاءالله در هیچ کشوری جا نخواهد داشت اما نویسندگان ما باید به رسالت رونمایی از چهره واقعی این شربیشهگان اهتمام بورزند تا این هدف زودتر محقق شود.
