ملت افغانستان چندین دهه در آتش جنگ سوخته و کشورشان ویران شده است، اما اکنون که تازه از این آتش بیرون آمده و در فضای عفو، صلح و آرامش نفس راحتی کشیده‌اند، دشمنان مشترک اسلام، کشور و ملت فوراً تحت نام‌های جدید و با حمایت حلقه‌های شریر استخباراتی، تلاش‌های ناآرام‌سازی را آغاز کرده‌اند. آنان که خود را مدافعان آزادی ملت می‌خوانند، در حقیقت پیش‌برندگان اجندا‌های بیگانگان هستند. حقیقت آن جبهات و گروه‌هایی که با کمک حلقه‌های خارجی علیه افغانستان می‌جنگند و در بدل خون افغان‌ها منافع دیگران را محقق می‌سازند، اخیراً بسیار روشن شده است.
گروه‌های مخالف نمایندگی از خواست‌های ملت افغانستان نمی‌کنند، بلکه نماینده آن کشورهایی هستند که افغانستان را به عنوان میدان رقابت‌های خویش برگزیده‌اند. برخی سازمان‌های استخباراتی از دهه‌ها بدین‌سو به بهانه ثبات جغرافیای خود در امور داخلی افغانستان مداخله می‌کنند؛ این مداخلات گاهی مستقیم و گاهی غیرمستقیم بوده و سبب گردیده است که تنها زیان آن به افغان‌ها و افغانستان برسد، اما جهت‌های خارجی به اهداف خود دست یابند. تلاش ناکام اخیر گروه‌های مخالف و مثلث خبیث در کامدیش نورستان، مثال روشنی است که چهره‌ی اصلی همه را به خوبی برملا ساخت.
در پشت سر گروه‌های مخالف، همان کسانی قرار دارند که ایالات متحده در جریان جمهوریت سرنگون‌شده برای تداوم اشغال خود از آن‌ها کار می‌گرفته است؛ روزی نبود که حزب‌ها و گروه‌های مستقل برایشان نسازند، حتی ریاست‌جمهوری به حالتی رسیده بود که یک نفر از عهده اداره‌اش برنمی‌آمد، بلکه برای هر کس شخص دیگری پیدا شده بود و بازار انشعاب‌ها تحت نام‌های جدید و ایجاد گروه‌های تازه گرم بود. هر یک تلاش می‌کرد تا نامش از دیگران بلندتر باشد، اما هیچ سودی برای کشور نداشتند؛ نه پلان و برنامه‌ای داشتند و نه در میدان عمل چیزی در چنته داشتند.
برای جنگ‌سالاران پیشینی که هنوز هم در میدان مخالفت ایستاده‌اند، این میدان به بستر شهرت، موقف و خودنمایی مبدل شده است. هر یک تلاش می‌کند تا خود را برتر از دیگران جلوه دهد و بیش‌تر از سایرین خود را به بیگانگان وفادار نشان دهد؛ یاسین ضیا در این میدان زودتر از دیگران به جلو آمد، فرزندان فقیر افغان را فریب داد، آنان را به دست آی‌اس‌آی سپرد و بدون سنجش، به عنوان مخالفان و در راستای منافع بیگانگان قربانی کرد. این شرمساری چنان آشکار بود که حتی عطا محمد نور نیز به این خطای بزرگ اعتراف کرد و مخالفت قاطع خود را با نیابت‌گری بیگانگان ابراز داشت.
همه چیز برای ملت روشن شده و در برابر فعالیت‌های ضدملی مخالفان واکنش‌های سختی نشان داده‌اند. همین جنگ‌سالاران و طرفداران اشغال خارجی هستند که افغانستان را دهه‌ها در آتش جنگ‌های نیابتی سوزانده‌اند، اما هنوز هم تلاش دارند تا این بدبختی را دوباره به کشور بازگردانند و در بدل آن جیب‌های شخصی خود را پر کنند. با این حال، ملت افغانستان دیگر نباید به نام این جبهات فریب بخورد و علیه کشور خود به خاطر اهداف بیگانگان بایستد.
ملت افغانستان باید حقایق پشت پرده‌ی بازی‌های جاری تحت نام‌های مقاومت، آزادی و غیره را درک کند. جنگی که به نام افغان‌ها، با پول بیگانگان و برای اهداف بیگانه صورت می‌گیرد، هرگز به نفع ملت نیست. افغان‌ها دیگر نمی‌خواهند به‌خاطر رقابت‌های کشورهای دیگر، اهداف استخباراتی و اجندا‌های شوم، فرزندان خود را قربانی کنند و از آن جبهات و چهره‌هایی حمایت نمایند که هر بار از دروازه بیگانگان با نام و ادعای تازه‌ای سر برمی‌آورند. اکنون شعار جنگ هر قدر هم که زیبا و جذاب باشد، اما اگر مشروع نباشد و هدف آن ریختاندن خون افغان‌ها و تحقق اهداف بیگانگان باشد، ملت مؤمن باید آن را رد کند و اجازه ندهد که خاک افغانستان یک بار دیگر میدان جنگ‌های پنهان دیگران شود.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
