وقتی سخن از سود و زیان به میان می‌آید، باید بررسی و نتیجه‌سنجی انجام شود که چه کسی و چه طرف‌هایی از دو طرفِ درگیری و جنگ سود و منفعت می‌برند و طرف مقابل کیست که متحمل زیان و خسارت شده است.
این روزها برای کسی پوشیده نمانده است که در ولایت نورستان، در گوشه‌ای خلوت و آرام که در فصل بهار محل تردد و گردش ده‌ها هزار گردشگر و توریست است، تنازع و درگیری در میان نیروهای خدوم کشور و مجاهدان و عده‌ای فریب‌خورده و تطمیع‌شده رخ داد و در کمترین مدت ممکن دوسیه‌شان جمع شد.
شکی در این نیست که این کشور نیروهای فداکاری دارد که هر لحظه برای حمایت و پشتیبانی از تمامیت ارضی و حفظ حریم کشور آماده هستند و در هر کجا و هر وقت آمادگی‌های لازم را برای حضور و مشارکت دارند.
اما بحث بر سر این است که این تحرکات ناپخته و ناسنجیده از کجا نشئت می‌گیرد و چه کسانی در پشت پرده در حال دسیسه‌چینی قرار دارند؟ آیا این به میدان آمدن‌ها حاصل شور و شوق درونی عده‌ای فریب‌خورده است که به نام این و آن اسلحه برداشته و جان‌شان را در دست گرفته‌اند، یا مهره‌های سوخته‌ای هستند که ندانسته در گودال بازی‌ای انداخته شده‌اند که بازنده‌ای جز خودشان ندارد؟!
بدون شک، این تحرکات شکست‌خورده این حقیقت را بیشتر برملا کرد که پاکستان هرگز در اندیشهٔ ایجاد یک رابطه سالم و درست با حاکمیت افغانستان نیست، بلکه بیش از پیش سعی دارد به هر نحوی شده از خاک افغانستان علیه ناامن‌ساختن منطقه و این جغرافیا استفاده کند و در این مورد از فراریان مخالف و عوامل ناکام حاکمیت گذشته سود ببرد و آنان را وارد میدان نماید.
اینجا سخن از این است که در این نوع جنگ‌ها تنها پاکستان است که در طرف خاموش اما پرمنفعت قضیه قرار دارد و تنها جوانان و ملت همین وطن است که قربانی توطئه و دسیسهٔ آن شده‌اند.
حتی کسانی که خودشان را عقل کل می‌دانند و از دور نظاره‌گر هستند، نمی‌دانند که با دست دادن به پاکستان و از سوی آن، اقدامات جنگی و مسلحانه انجام دادن، نه‌فقط به سود آنان نیست و نفعی برایشان ندارد، بلکه بیشتر سبب نفرت و انزجار ملت از آنان می‌شود و پاکستان در گوشهٔ سلامت باقی می‌ماند.
هرچند به یقین می‌توان گفت که با این نوع تحرکات و اقدامات سبک‌سرانه، بدنهٔ مستحکم امنیت کنونی آسیب نخواهد دید و در هوشیاری و بیداری کامل نیروهای محافظ کشور، این امنیت پایدار خواهد ماند. اما کسانی که محرک و راه‌انداز چنین کوره‌های داغ درگیری و جنگ بوده‌اند، در انظار عمومی بدتر از گذشته منفورتر می‌شوند و بدون اینکه خبر داشته باشند، بازیچهٔ دست کشوری قرار گرفته‌اند که بهتر از همه می‌دانند هرگز با آنان دوست واقعی نخواهد شد.
چه بهتر است که چنین کسانی تا زمانی که واقعاً دیر نشده است، دست از سبک‌سری بردارند و بیشتر از این خار چشم این ملت نشوند و با انتخاب جانب اشتباه، خودشان را برای همیشه در زباله‌دانی متعفن تاریخ نیندازند.
توجه: نوشته ها، مقالات و نظریات منتشر شده از صدای هندوکش تنها بیانگر نظر نویسندگان است، موافقت صدای هندوکش برایشان شرط نیست.
